نگاه تازه به آینده رسانهای دولت و بخش خصوصی
محمد مهاجری، روزنامهنگار و فعال سیاسی، اخیراً در پاسخ به پرسشی درباره ناکارآمدی شورای اطلاعرسانی دولت توضیح داده است که با گسترش آییننامه این شورا و افزایش نیروهای آن، تشکیلاتی عظیم اما راهگشا در دولت قبل شکل گرفته اما به نظر او فایدهای نداشته است. همچنین در مقایسه عملکرد این شورا در دولتهای سیزدهم و چهاردهم، او بر این باور است که تفاوتی چندان چشمگیر وجود ندارد و بدون وجود چنین تشکیلاتی نیز میتوان به اهداف اطلاعرسانی دولت دست یافت.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین و به نقل از ایسنا، مهاجری تأکید میکند که نمیتوان صرفاً با اتکا به این تشکیلات گسترده به نتایج مطلوب رسید و حضور گسترده نیروها را لازم نمیداند. او باور دارد که تلاش رسانهای در فضای غیرحاکمیتی و غیربدریانۀ کشور گسترش یافته و اکنون امکان جایگزینی رسانههای دولتی با آنها به وجود آمده است.
پیشزمینههای اقتصادی و استراتژیک
مهاجری با ارزیابی هزینههای رسانههای دولتی نسبت به بخش خصوصی میگوید که هزینههای سنگین دولتیها در این حوزه، دلیلی است برای بازنگری در ساختارها. او تاکید میکند که رسانههای خصوصی در همین فضا با هزینههای کمتر و سرعت اجرای بالاتر فعالیت میکنند و این امر میتواند منجر به کاهش قابل توجه بار مالی دولت شود. همچنین او مقایسهای انجام میدهد که نشان میدهد برخی رسانههای دولتی با ایجاد تشکیلاتی عظیم، بازده و کارآمدی کمتری دارند در حالی که رسانههای غیرحاکمیتی با منابع محدودتر، مخاطبان بالاتری را جذب میکنند.
مهاجری توضیح میدهد که اگر در دوران کنونی به دنیا نگاه کنیم، پرمخاطبترین رسانهها اغلب توسط بخش خصوصی اداره میشوند و این امر از منظر اقتصادی نیز کارآمدتر است. او در پاسخ به انتقاد برخی افراد که ممکن است رسانههای دولتی برای ارائه روایت خاص از رخدادها لازم باشند، تصریح میکند که شاید وجود یک یا دو خبرگزاری حاکمیتی کفایت کند و در هر صورت حرفهایتر و مؤثرتر بودن رسانههای خصوصی قابل مشاهده است. به عبارت دیگر، به باور او دوران گسترش بیحد و اندازه تشکیلات دولتی رسانهای به پایان رسیده است. به گزارش تیم محتوای آرشیو کامل.
پیشنهادهای کلیدی برای آینده رسانهای کشور
در پاسخ به پرسش درباره راهکارها، مهاجری پیشنهاد میکند که رسانهها به تدریج به بخش خصوصی واگذار شوند. وی میگوید رسانههای دولتی باید اولاً کوچک شوند و ثانیاً به واقع به بخش خصوصی واگذار شوند. او اضافه میکند که فرایند واگذاری میتواند با حفظ برخی اصولِ شفافیت و دسترسی آزاد به اطلاعات انجام پذیرد تا از نظر EAT (اعتبار، تجربه، اقتدار) از لحاظ گوگل و موتورهای جستجو مورد اعتماد باقی بماند. او همچنین به این نکته اشاره میکند که اگر این واگذاری صورت گیرد، هزینههای فعلی دولت به شکل محسوسی کاهش خواهد یافت و در نتیجه، رسانهها با حفظ فضای حرفهای و استقلال، به مخاطبان بیشتری خدمت خواهند کرد.
مهاجری در بخش دیگری از گفتگو با اشاره به وجود رسانههای خصوصی قدرتمند و تأثیرگذار، یادآور میشود که با گسترش اینترنت و فضای مجازی، نقش بخش خصوصی در اطلاعرسانی کشور پررنگتر شده است. او تأکید میکند که در فضای فعلی، رسانههای خصوصی نه فقط میتوانند جایگزین مناسب برای رسانههای دولتی باشند، بلکه میتوانند با هزینههای کمتر و بازدهی بالاتر، روایتهای متنوعتری ارائه دهند. به گزارش تیم محتوای آرشیو کامل، این گزینه میتواند به بهبود کارآمدی و پاسخگویی به نیازهای عمومی کمک کند.
پیامدها و نکتههای پایانی
در نهایت، مهاجری تأکید میکند که با وجود مزایا و ضرورت کاهش هزینهها، باید به تدریج و با ملاحظات دقیق و شفافیت کامل به سمت واگذاری بخش خصوصی منتشر شویم. او میگوید در طول تاریخ، شاید در برخی دورهها رسانههای حاکمیتی برای حفظ فضای اطلاعرسانی ضروری بودهاند، اما با پیشرفت فناوری و فضای دیجیتال امروز، بخش خصوصی توانمندتر، حرفهایتر و کمهزینهتر عمل میکند. اگر این فرایند با نظارت و چارچوب مشخص انجام شود، میتواند به شکل مؤثری به بهبود کارکرد اطلاعرسانی دولت کمک کند. به گزارش تیم محتوای آرشیو کامل.
جمعبندی
در مقاله کاوششده، دیدگاه مهاجری حول واگذاری رسانههای دولتی به بخش خصوصی مورد تأکید قرار گرفته است: کاهش هزینههای دولت، بهبود کارآمدی، و افزایش دسترسی به محتوای حرفهای و مستقل. این پیشنهاد با توجه به تغییرات گسترده در فضای رسانهای کشور و گسترش رسانههای غیرحاکمیتی، میتواند به شکل یک محور اصلی در بحثهای سیاستی و اقتصادی درباره رسانهها تبدیل شود. در عین حال، نیازمند چارچوبهای روشن برای حفظ کیفیت خبر و حفظ اعتماد عمومی است تا از نظر EAT، اعتبار و اقتدار روایتهای خبری حفظ شود. به گزارش تیم محتوای آرشیو کامل.