نمایشگاه «۱۲ روز» پازوکی در نگارخانه سهراب؛ سکوت و آشوب در بافتهای خاکستری-سیاه
به گزارش تیم آرشیو کامل، نمایشگاهی با عنوان «۱۲ روز» از عبدالحمید پازوکی در نگارخانه سهراب آغاز به کار میکند. این رویداد که به صورتی فرمالیته و با محوریت نقاشیهای اخیرِ این هنرمند برگزار میشود، با بیانیهای که توسط شاهین ترکمن، مدیر گالری سهراب نوشته شده است، طرحی را ترسیم میکند که در آن لکههای کنترلشده، بافتهای آسیبدیده و شلیک رنگ بر بومهای شلاقخورده با یکدیگر درآمیختهاند تا لحظاتی را بسازند که سکوتی درونی با آشفتگی پنهان اجتماعی تلاقی کرده و خاطرات ناخواسته در لایههای رمزآلود زمان، به چالش کشیده میشود. پازوکی با نادیده گرفتن رنگ و تمرکز بر خراشها و بافتهای خشن، مخاطب را به مواجهه با رخدادهای ناخواسته و ناگریز دعوت میکند تا به مکث و تفکر عمیق و در عین حال آرام دست یابد.
این متن استیتمنت که گالری آن را منتشر ساخته، نشان میدهد تفسیر آثار به نمایش درآمده در این مجموعه با قصدِ تعیّن یک فضای خاکستری-سیاه و سفید همراه است و از طریق کنتراستِ شدت و ضعف در لکهها، به بیان تضادها و تنشهای پایدار میپردازد. در کنار این روایت هنری، پازوکی با حذف رنگ و تمرکز بر خراشها، بافتهای محو و مهآلود و همچنین جاری بودن قلممو، به تماشاچی امکاناتی میدهد تا از سطح اثر فراتر رفته و به جهان درونی و اجتماعی که گاه به آشفتگی میانجامد، نگاه کند. در این رویکرد، نقش زمان و حافظه به عنوان عنصرهایی پررنگ ظاهر میشوند که با گذر سالها از میان بافت نقاشی عبور میکنند و تصویری از مقاومت و بقا را در برابر فرسایش نقاشی توصیف میکنند. به گزارش تیم آرشیو کامل، مجموعه آثار این نمایشگاه با intentی روشن به سمت بیان تجربههای فردی و جمعی میرود و در عین حال از زبان تصویریِ نقاشی بهره میبرد تا مخاطب را به بحث درباره نظم یا بینظمی در زندگی معاصر ایران دعوت کند.
پازوکی که در تهران زاده شد، در بیست سالگی از هنرستان هنرهای زیبای تهران فارغالتحصیل شد و پس از آن در رشته نقاشی دانشکده هنرهای تزئینی به تحصیل ادامه داد. او در سال ۱۳۶۲ مدرک کارشناسی را دریافت کرد و دو سال بعد نخستین نمایشگاه انفرادیاش را در گالری نگین برپا کرد. پس از آن به اروپا مهاجرت کرد و در مادرید تحصیل در دو رشته چاپ و نقاشی را پی گرفت. این دوره تحصیلی را در سال ۱۳۶۹ به پایان رساند و یک سال پس از آن، نمایشگاه انفرادی دیگری را در گالری نولده مادرید برگزار کرد. پس از بازگشت به ایران، از سالها پیش تا کنون به نقاشی و تدریس مشغول است. آثار پازوکی اکنون در مجموعههای شخصی و موزههای مختلفی نگهداری میشود؛ از جمله موزه میرو در مادرید و موزههای دیگری در اسپانیا. اینکه چنین آثاری در مجموعههای بینالمللی حضور دارند، نشان از جایگاه هنری او در قرن حاضر دارد.
نمایشگاه «۱۲ روز» جمعه ۲۱ آذرماه، از ساعت ۱۶ تا ۲۰ در نگارخانه سهراب افتتاح میشود و تا ۹ دی ماه ادامه دارد. گالری سهراب هر هفته به جز یکشنبهها، از ساعت ۱۱ تا ۲۰ پذیرای علاقهمندان است. نگارخانه در خیابان سمیه، بین مفتح و رامسر، شماره ۱۴۲ واقع شده است. به گزارش تیم آرشیو کامل، این رویداد فرصتی است تا مخاطبان با رویکردی نو به آثار پازوکی نگاه کنند و درکی از رابطه میان سکوت، حافظه و آشفتگی اجتماعی به دست آورند.
شایان ذکر است که این فضا، با توجه به تاریخچه شخصی هنرمند و تجربههای بینالمللی او، میتواند دیدگاههای متنوعی را درباره معنای «روزهای»، «بافت» و «رنگ» در نقاشی ارائه دهد و مخاطبان را به سمت فهمی عمیقتر از روابط زمان و تجربه انسانی سوق دهد. در این نمایشگاه، مفهوم «رهاسازی از رنگ» به عنوان وسیلهای برای تمرکز بر ساختار سطحی و لایههای پنهان رویکردی است که از دیدگاه هنری پاسخهای متفاوتی را به پرسشهای بنیادی درباره هویت بصری ارائه میدهد تا تماشاگر را به تفکر درباره قاب و سکوت دعوت کند.
تحلیل حقوقی-اجرایی از رویکرد گالری و نمایشگاه
در چارچوب قوانین فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، برگزاری چنین رویدادهایی در نگارخانهها با رعایت مقررات مربوط به مجوزهای نمایشگاهی، حقوق مؤلف و حفظ آثار هنری انجام میشود. گالری سهراب با تعیین ساعات فعالیت، بسته بودن روزهای جمعه (در برخی موارد) و رعایت ایمنی بازدیدکنندگان، به نحوی عمل میکند که دسترسی عموم به آثار هنری از طریق مسیرهای قانونی و امن امکانپذیر باشد. نمایشگاه به لحاظ اجرایی، فرصت مناسبی برای تعامل فرهنگی با مخاطبان فراهم میکند و از طریق حضور هنرمند یا نمایندگان او، امکان گفتوگو درباره کارها و کاوش در مفاهیم ارائه شده را میدهد. انجام رویدادهای مرتبط با هنر، مانند این نمایشگاه، معمولاً با همکاری بین نهادهای هنری و شهری صورت میگیرد و با کدهای مربوط به پروژههای فرهنگی، پروندههای اجرایی و استانداردهای ایمنی گالری همخوانی دارد. در کنار این جنبههای اجرایی، لازم است به مخاطبان یادآور شد که حفظ اصول اخلاقی و حفظ حریم عمومی در فضاهای نمایشگاهی ضروری است و افراد باید بتوانند بدون دخالتهای تبلیغی یا ناخواسته به آثار نزدیک شوند و نسبت به موضوعات مطرحشده، با نگاه منتقدانه و آگاهانه بنگرند.