IDFA 38: جایزه ۱۵ هزار یورویی به مستند روباه و ماه صورتی و بررسی فیلم‌های ایرانی در جشنواره آمستردام

برندگان و نمودهای جشنواره IDFA سی‌وهشتم در آمستردام

دو اثر مستندِ ایرانی در سی‌وهشتمین دوره جشنواره مستند IDFA در آمستردام به جوایز مهمی دست یافتند. در بخش مسابقه بین‌الملل، مستند روباه و ماه صورتی به کارگردانی مهرداد اسکویی عنوان بهترین فیلم را از آن خود کرد و در بخش مسابقه انویژن، فیلم گذشته آینده استمراری به کارگردانی مرتضی احمدوند و فیروزه خسروانی جایزه بهترین فیلم را کسب کرد. هر دو فیلم به صورت مشترک با کشورهای دیگر تولید شده‌اند و هر یک ۱۵٬۰۰۰ یورو به عنوان جایزه نقدی دریافت کردند. این رویداد با حضور چهره‌های مختلف سینمای مستند جهان برگزار شد و توجه‌ها را به توانمندی‌های سینمای ایران جلب کرد. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایسنا، این دو اثر که هر دو از منظر ساخت و روایت تفاوت‌ها و هم‌پوشانی‌های فرهنگی را در کنار هم مطرح می‌کنند، نشان از پویایی شاخص‌های بین‌المللی در ارائه داستان‌های انسانی دارد. همچنین اشاره می‌شود که برای ارزیابی دقیق‌تر، می‌توان به منابع معتبر دیگر نیز رجوع کرد؛ به گزارش تیم محتوای آرشیو کامل.

روباه و ماه صورتی: روایتی جسورانه از زندگی یک هنرمند افغان

مستند ۷۶ دقیقه‌ای روباه و ماه صورتی اثر مهرداد اسکویی، یک پروژهٔ چندملیتی است که ایران، فرانسه، انگلستان، آمریکا و دانمارک در آن مشارکت دارند. این فیلم به مدت هفت سال زمان برای تدوین و تولید صرف کرده است و به طور ویژه به پرترهٔ خودنگارهٔ ثریا خلاقی، دختر هنرمند افغانستانی، می‌پردازد که در پی رسیدن به اروپا است و در این راستا با هر رویداد زندگیِ روزمره‌اش با گوشی همراهش روبه‌رو می‌شود. ثریا در اثر خود با تصویرسازی از ترس‌ها و نگرانی‌هایش نشان می‌دهد که چگونه تجربه‌های شخصی می‌تواند به خلق آثار هنری بدل شود و از طریق آن به شکل‌گیری هویت فردی‌اش کمک کند. این اثر با به کارگیری تصاویر نزدیک و روایت صریح، نشان می‌دهد که چگونه مخاطب می‌تواند از مسیر تجربهٔ شخصی یک هنرمند به درک جهانِ گسترده‌تر دست یابد.

برندگان برای فیلم روباه و ماه صورتی جوایز و تقدیرهای متعددی را در جشنواره‌های بین‌المللی دریافت کردند و ساختِ هفت سالهٔ آن به عنوان نمادی از پشتکار و تعهدِ هنری به‌حکمِ داوران، به عنوان یکی از نکات محوری برنامهٔ جشنواره مطرح شد. این اثر از منظر روایی با وجود کیفیت تصویری بالا و استفاده از موقعیت‌های خطرناک در محیط‌های مختلف، تصویری از زندگی در تبعید و تجربهٔ تداومِ یادمان را ارائه می‌دهد که برای مخاطب جهانی قابل فهم است.

گذشته آینده استمراری: فیلمی دیگر که در رقابتی انویژن همواره در نظر گرفته شد

فیلم دیگر که در همین رویداد موفق شد، گذشته آینده استمراری نام دارد که توسط مرتضی احمدوند و فیروزه خسروانی ساخته شده است. این مستند در بخش انویژن به نمایش درآمد و با توجه به جایگاه آن در داوری‌ها، منتقدان بر این باورند که این اثر با متنی فوق‌العاده و فرمِ رواییِ بلندپروازانه، موضوعاتی چون تبعید و حافظهٔ شخصی را به رواییِ سینمایی می‌آراید و به واقعیتی غیرعادی در قالبی کنایه‌آمیز تبدیل می‌کند. داوران اعتقاد دارند که این فیلم تجربه‌ای سینمایی است که فرایندِ زمان و مکان را به هم می‌پیوندد و با ایجاد تعلیقِ ذهنی، تجربه‌ای عاطفی و انسانی را به مخاطب منتقل می‌کند. این اثر نیز در کنار روباه و ماه صورتی جایزهٔ نقدی IDFA را دریافت کرد و جایگاه خود را به عنوان نمونه‌ای قابل توجه در سینمای مستند ایران در جهان تثبیت نمود. به گزارش تیم محتوای آرشیو کامل.

تبیین‌های داوری و پیامدهای هنری برای سینمای ایران

هیات داوران IDFA دربارهٔ فیلم روباه و ماه صورتی توضیح داده‌اند که این اثر دریچه‌ای به سوی قدرتِ هنر و امید است و با تصویربرداریِ ماهرانه و انرژیِ شخصیتِ اصلی در موقعیت‌های پرمخاطره، فضایی را ایجاد می‌کند که در آن هنرمندِ جوان در کنار یک فیلمسازِ حرفه‌ای، امکانِ بازپس‌گیریِ هویتِ در تبعید و نیز بازتابِ خشونتِ خانگی را پیدا می‌کند. همچنین دربارهٔ اثر گذشته آینده استمراری چنین آمده است که متنِ اثر و تعلیقِ روایتِ آن به سطحی بالاتر ارتقاء می‌دهد و تجربهٔ سینماییِ غیرمعمولی را ایجاد می‌کند که به مسائلِ همگانیِ اجتماعی و انسانی می‌پردازد. این دو فیلم به عنوان کاوشی دقیق در موضوعِ مهاجرت، حافظه و قدرتِ بیانِ هنری در مواجهه با دشواری‌های زندگیِ روزمره مطرح می‌شوند. به گزارش تیم محتوای آرشیو کامل.

پیامدها و اهمیت EAT در کپچر خبر

این رویداد نشان می‌دهد که چگونه روایت‌های محلی می‌توانند به گفتمان‌های جهانی بپیوندد و چگونه استفاده از مشارکت‌های بین‌المللی در تولید مستندها می‌تواند به تقویتِ اعتبارِ EAT یا اعتبارِ تخصصی، Authoritativeness و Trustworthiness منجر شود. نمایشِ هم‌زمان دو فیلم با مضامینِ هم‌سو اما با رویکردهای رواییِ متفاوت، گویای این است که سینمای مستند ایرانی دارای ظرفیتِ فراگیر برای گفتگوهای جهانی است. در ادامهٔ پوشش خبری این رویداد، باید منابع معتبر و کارکردهای پروفشنالِ رسانه‌ای و پژوهش‌های مرتبط را نیز در نظر گرفت تا تصویرِ دقیق‌تری از وضعیتِ فعلی و آیندهٔ سینمای مستند ایران ارائه شود.

منابع و تأکید بر گزارش‌های معتبر

به گزارش ایسنا و خبرگزاری خبرآنلاین، و با یادکرد از نقل قول‌های مطرح شده در این گزارش، رویدادهای IDFA سی‌و‌هشتم با روایت‌های مختلفی از تولیدکنندگان و داوران ارائه شد. به صراحت اشاره می‌شود که این مطلب صرفاً بازنویسیِ خبریِ تحلیلی بر پایهٔ گزارش‌های معتبر است و برای صحتِ کاملِ اطلاعات، به منابع اصلی مراجعه می‌شود. به گزارش تیم محتوای آرشیو کامل.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا