اف-۳۵ در عربستان: معمای راهبردی و احتمال حرکت ریاض در مسیر امارات و ترکیه

زمینه و چارچوب موضوع

بحث پیرامون فروش جنگنده‌های اف-۳۵ به عربستان سعودی در سال‌های اخیر با محورهای امنیتی، فناورانه و جغرافیای سیاسی منطقه گره خورده است. اگرچه آمریکا به‌طور رسمی از ارزیابی‌های دقیق درباره توافق‌های تسلیحاتی سخن می‌گوید، شواهد موجود نشان می‌دهد که واشنگتن به ملاحظات گسترده‌ای از جمله نگرانی‌های فناورانه و تبادل فناوری با چین حساس است. به گزارش منابع خبری و تحلیل‌های رسانه‌ای، این نگرانی‌ها به‌ویژه در رابطه با عربستان ممکن است با معیارهایی مانند کنترل استفاده، نظارت بر فناوری‌های حساس و پیامدهای راهبردی برای اسرائیل و متحدان دیگر آمریکا همراه شود. در این میان، روایت‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد مقامات آمریکایی پیش‌تر با تأکید بر حفظ فناوری‌های کلیدی از فروش اف-۳۵ به امارات و ترکیه خودداری کرده‌اند تا از احتمال استفاده غیرمجاز یا انتقال فناوری به چین جلوگیری کنند. در ادامه، نگاه دقیق‌تری به این پرسش می‌نشینیم: آیا فروش اف-۳۵ به عربستان می‌تواند به مسیر تغییرات مشابه با آنچه در امارات و ترکیه دیده شد منجر شود؟ به گزارش تیم محتوای آرشیو کامل، این معما فراتر از معامله‌ای نظامی است و به توازن قوا در خاورمیانه مربوط می‌شود.

چارچوب فنی و امنیتی فروش اف-۳۵

اف-۳۵ نسل پنجم یک کلان پروژه فناوری هوایی-نظامی است که کشورهای مختلف به‌دنبال دست‌یابی به ظرفیت‌های پیشرفته‌ای در آن هستند. با وجود اینکه بررسی‌ها نشان می‌دهد چین به‌طور سنتی به دنبال نفوذ به فناوری‌های دفاعی آمریکاست، برخی تحلیل‌ها می‌گویند هدف از ایجاد محدودیت‌ها فقط جلوگیری از انتقال فناوری نیست، بلکه مدیریت استفاده و تضمین‌های نظارتی برای جلوگیری از سوءاستفاده یا استفاده نامتعارف نیز در کانون توجه است. در این چارچوب، مسأله نحوه اعمال پروتکل‌های نظارت بر استفاده نهایی و تضمین‌های امنیتی برای شریکان خاورمیانه‌ای، از جمله عربستان، اهمیت پیدا می‌کند.

گزارش‌های منتشرشده از منابع آمریکایی و بین‌المللی نشان می‌دهد که درباره فروش اف-۳۵ به عربستان، یکی از چالش‌های اصلی، تضمین نکردن انتقال کامل فناوری یا امکان استفاده از فناوری به‌گونه‌ای است که منجر به افزایش قدرت بی‌ثبات‌کننده در منطقه شود. برخی تحلیلگران معتقدند که حتی در صورت امکان نهایی توافق، تحویل عملی این جنگنده در عربستان ممکن است با دوره‌های زمانی طولانی روبه‌رو باشد، و احتمالاً طی پنج سال یا بیشتر به ثمر بنشیند. این نکته به‌خصوص در گفت‌وگوهای اخیر و ارزیابی‌های استراتژیک مطرح شده است.

تحلیل کارشناسان و رویکردهای آمریکا

«چارلز والد»، ژنرال بازنشسته نیروهای هوایی آمریکا و معاون سابق واحد یوکام، در بررسی‌های رسانه‌ای مطرح کرده است که واشنگتن احتمالاً برای جلوگیری از انتقال فناوری به چین، به‌ویژه به عربستان، ملاحظات سختگیرانه‌ای اعمال خواهد کرد. والد اشاره کرده که نگرانی اصلی نه از این منظر است که عربستان قصد انتقال فناوری را به چین داشته باشد، بلکه این است که فناوری‌های پیشرفته می‌تواند از طریق رویکردهای اطلاعاتی به چین منتقل شود. به نقل از وی، شاید بزرگ‌ترین نگرانی در فروش اف-۳۵ به عربستان این باشد که چین بتواند از طریق ابزارهای اطلاعاتی به قابلیت‌های این سامانه دست پیدا کند. همچنین اشاره شده است که چین قبلاً نشان داده است که توانایی نفوذ به برنامه‌های دفاعی آمریکا را دارد و باید فرض شود که دوباره به دنبال هدف‌گذاری مشابهی است.

از سوی دیگر، «گوردون چانگ» کارشناس آمریکایی امور چین نیز بر این باور است که باید فرض کنیم چین به برخی از جنبه‌های عملیات اف-۳۵ و تکنولوژی‌های مرتبط دست یافته و بار دیگر در جست‌وجوی دسترسی به این فناوری‌ها است. او استدلال می‌کند که راهبردها و توازن منافع و هزینه‌ها در معادله فروش به چنین متحدانی یا کشورهای همسو با آمریکا، نیازمند بررسی دقیق است. در این مسیر، اشاره می‌شود که واشنگتن باید بین مزایا و خطرات تقویت روابط با عربستان و توازن دشواری‌های فناوری و امنیتی، تصمیم‌های مبتنی بر ارزیابی جامع بگیرد.

برخی مقامات قدیمی آمریکایی نیز بر این باورند که حتی در صورت انجام معامله، بازه‌های زمانی تحویل می‌تواند طولانی باشد. آنها همچنین تأکید می‌کنند که پروتکل‌های نظارت بر استفاده نهایی و کنترل‌های فنی برای کاهش ریسک‌های غیرمجاز همواره اجرا می‌شوند، اما از منظر اجرایی، این پروتکل‌ها کامل نیستند. در این چارچوب، توازن بین منافع راهبردی و امنیتی برای آمریکا و متحدانش، به‌خصوص اسرائیل، به یک بخش کلیدی از تصمیم‌گیری تبدیل می‌شود.

پیامدهای ژئوپلیتیکی برای منطقه

اگر عربستان بتواند وارد پرونده خرید اف-۳۳۵ شود، اثرات قابل ملاحظه‌ای بر بازی‌های قدرت در خاورمیانه ایجاد خواهد شد. یکی از نکات کلیدی، سیگنال‌دهی به پیامدهای امنیتی برای اسرائیل است. تحلیلگران معتقدند که افزایش همکاری نظامی سعودی-آمریکایی می‌تواند سطح آگاهی مشترک درباره تهدیدهای منطقه‌ای را تقویت کرده و به تقویت هماهنگی بین گاردهای هوایی و نیروهای عملیات مشترک منجر شود. با این حال، این فرایند می‌تواند بر توازن قدرت در منطقه تأثیر بگذارد و از مسیرهای دیپلماتیک مختلف، از جمله روابط با ایران و رابطه با امارات و ترکیه، بازتاب داشته باشد.

در این مسیر، پویایی روابط با اسرائیل و سیاست‌های حمایت‌گرایانه آمریکا نسبت به امنیت رژیم صهیونیستی نقش مهمی ایفا می‌کند. برخی تحلیلگران اشاره می‌کنند که اسرائیلی‌ها ممکن است تغییراتی در سامانه‌های اف-۳۵ خود ایجاد کنند تا قابلیت‌های اضافی یا بهبودهای امنیتی جدیدی به کار گیرند. این تغییرات می‌تواند به بهبود واکنش‌های دفاعی اسرائیل در برابر تهدیدهای منطقه‌ای کمک کند و در عین حال، بر سیاست‌های امنیتی آمریکا و عربستان تأثیر بگذارد.

تک‌نویس‌های دیگر به این مسأله می‌پردازند که عربستان احتمالا با دوره‌ای از تحویل‌های تدریجی روبه‌رو خواهد بود تا از نظر فنی و عملی بتواند از فناوری استفاده کند و با اشراف کامل به قوانین و محدودیت‌ها از آنها بهره‌برداری نماید. در این زمینه، مقامات آمریکایی تصریح کرده‌اند که پروتکل‌های نظارت بر استفاده نهایی، همراه با ارزیابی‌های مداوم از تناسب استفاده، از اهمیت بالایی برخوردار است.

بازبینی آینده تا پنج سال آینده

پرسش اصلی در این تحلیل‌ها این است که آیا عربستان به سرعت یا به تدریج به سامانه‌های اف-۳۵ دست خواهد یافت یا این فرایند به شکل دورهای طولانی و با ملاحظات امنیتی انجام می‌شود. برخی از کارشناسان فرض می‌کنند که اگر معامله‌ای نهایی شکل بگیرد، تحویل کامل این جنگنده در یک بازه زمانی پنج ساله یا بیشتر اتفاق خواهد افتاد. این بازه زمانی امکان ایجاد فرصت برای سازمان‌های دفاعی منطقه برای هماهنگی با فرایندهای امنیتی و تخصصی را فراهم می‌کند و به آمریکا اجازه می‌دهد تا از طریق آموزش و اجتماعی‌سازی با خلبانان سعودی، ظرفیت‌های عملیاتی را بهبود بخشد.

در کنار این موارد، نگرانی‌های چین درباره دسترسی به فناوری‌های پیشرفته و احتمال استفاده از آنها در چارچوب شبیه‌سازی‌ها و تحلیل‌های هوش مصنوعی، همچنان مطرح است. این نگرانی‌ها، به‌عنوان یک فاکتور کلیدی در تصمیم‌گیری‌های آمریکا، به احتمال وجود یک فرایند محتاطانه‌تر در فروش‌های استراتژیک منجر می‌شود.

جمع‌بندی و چشم‌انداز

منابع و تحلیل‌های موجود نشان می‌دهد که اف-۳۵ به‌طور جدی می‌تواند یک نقطه عطف در توازن امنیتی خاورمیانه باشد، اما این نکته با مجموعه‌ای از محدودیت‌های فناورانه و نظارتی همراه است که همواره باید لحاظ شوند. مسیر آینده فروش اف-۳۵ به عربستان در گروی توازن دقیق بین منافع استراتژیک برای واشنگتن و الزامات امنیتی و فناورانه برای هم‌پیمانان منطقه‌ای است. همچنین، ایران، دیگر بازیگر بزرگ این منطقه، به‌طور غیرمستقیم از این تحولات تأثیر خواهد پذیرفت و ممکن است به‌روزترین تحلیل‌های امنیتی خود را براساس این تغییرات بازتعریف کند. به گزارش تیم محتوای آرشیو کامل، این فرایند تنها به یک معامله تسلیحاتی محدود نمی‌شود بلکه به بازتعریف روابط آمریکا با کشورهای عربی و به‌ویژه با اسرائیل و عربستان تبدیل می‌شود. هرچند که روندهای کنونی نشان می‌دهد که چین و سایر بازیگران بزرگ همچنان در پی نفوذ به فناوری‌های کلیدی دفاعی هستند، اما آمریکا نیز با پذیرش محدودیت‌ها و با تقویت سیستم‌های نظارت، سعی دارد توازن قدرت را حفظ کند.

چند پرسش کلیدی برای آینده

  • آیا عربستان می‌تواند با وجود محدودیت‌ها و نظارت‌های فراوان، از اف-۳۵ به‌طور موثر در مأموریت‌های دفاعی خود استفاده کند؟
  • چه تأثیری بر روابط سعودی-ایرانی و سعودی-ایرانی-اسرائیلی در صورت گشایش‌های بزرگ در این حوزه پدید می‌آید؟
  • چین چگونه می‌تواند با دسترسی به فناوری‌های دفاعی غرب در قالب کلاه‌های حفاظتی یا مشارکت‌های پنهان، جنبه‌های امنیتی منطقه را تغییر دهد؟

در پایان، آینده این پرونده به همگرایی سیاست‌های امنیتی آمریکا، ارزیابی‌های فناورانه، و تصمیم‌گیری‌های عربستان بستگی دارد. این فرایند همچنان در حال شکل‌گیری است و باید به‌گونه‌ای دنبال شود که منافع همسایگان و ثبات منطقه حفظ شود. در هر صورت، جدیدترین تحلیل‌ها و به‌روزترین رویدادها را می‌توانید از طریق منابع خبری معتبر و کانال‌های تحلیلی ما دنبال کنید. به گزارش تیم محتوای آرشیو کامل، این مطلب بازنویسی و به‌روزرسانی شده است تا با ساختار خبری و اصول EAT همسو باشد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا