نمایش خیابانی از چهارمحال و بختیاری به جشنواره سودای عشق راه یافت
در خبر اعلامی دبیرخانه شانزدهمین جشنواره سراسری تئاتر بسیج با عنوان سودای عشق، آثار راه یافته به بخشهای خیابانی و صحنهای مشخص شد. به گزارش تیم آرشیو کامل، نمایش خیابانی “تنم وطنم” به نویسندگی پریسا محسنی و کارگردانی مصطفی حسنی از شهرستان لردگان با رقابت با 14 اثر دیگر در بخش خیابانی این رویداد حضور خواهد داشت و به مرحله رقابت میرسد.
این نمایش خیابانی، داستانی درباره یک شخصیت با نام پروانه را روایت میکند که در دوران جنگ، دوران بمبارانهای شیمیایی را تجربه کرده و پس از آن با بیان خاطرات تلخ زندگیاش، برای تماشاگران بازگو میکند. پیشتر این اثر در سی و هفتمین جشنواره تئاتر استانی چهارمحال و بختیاری نیز حضور داشت و موفق به کسب دو جایزه در دو شاخص طراحی پوستر و بازیگری زن شد. مصطفی حسنی، که به طور همزمان کارگردانی و طراحی پوستر این نمایش را بر عهده داشت، جایزه برتر بخش طراحی پوستر را از آن خود کرد و ویدا اردشیری، بازیگر این اثر، شایسته تقدیر در بخش بازیگری زن شناخته شد.
گفتنی است که بازبینی و داوری بخشی از آثار استانی شرکتکننده در شانزدهمین جشنواره سراسری تئاتر بسیج از سوی هیاتی متشکل از هوشگ عزیزی پور، امید بسیم و مسلم سلیمانیان انجام شد. در کنار این رویداد، هیات داوران استانی جشنواره سودای عشق، تعدادی آثار نمایشی را که به طور خارج از این رویداد مطرح شده بودند، بررسی کردند تا در نهایت 9 اثر از چهارمحال و بختیاری به دبیرخانه این جشنواره معرفی شوند؛ 6 اثر صحنهای و 3 اثر خیابانی.
سازمان بسیج هنرمندان کشور، مرحله نهایی شانزدهمین جشنواره سراسری تئاتر بسیج با عنوان سودای عشق را دیماه ۱۴۰۴ در سه بخش صحنهای، خیابانی و نمایشنامهنویسی و به دبیری سعید نجفیان برگزار خواهد کرد. بنا بر تصمیم ستاد مرکزی و داوران جشنواره سودای عشق، چهار اثر برگزیده در بخشهای خیابانی و صحنهای به دبیرخانه جشنواره بینالمللی تئاتر فجر معرفی خواهند شد.
تحلیل خبری
این رخداد نشان میدهد که گروههای نمایشی در استانهای کمتر مرکزی همچنان به حضور پررنگ در قالبهای خیابانی و صحنهای در گسترهای ملی تمایل دارند و از طریق رویدادهای تخصصی مانند سودای عشق، فرصتهای تازهای برای عرضه کارهایشان پیدا میکنند. با وجود الزامهای اجرایی و نظارتهای فرهنگی و امنیتی، این گونه رویدادها میتوانند به تقویت زیرساختهای هنری منطقهای منجر شوند و از طریق ارتقای کیفیت تولیدات، موجبات توسعه کیفی تئاتر محلی را فراهم آورند. با این وجود لازم است هر دو سطح استانی و ملی با حفظ اصول ارزشی، بهبود فرآیند بازبینی و شناسایی استعدادها را در قالبهای گزارشمحور و شفاف دنبال کنند تا سازوکارهای حمایتی در بخشهای خیابانی و صحنهای پایدار بماند و از فشارهای اجرایی جلوگیری شود. در نهایت، توجه به نکات اجرایی مانند هدایت نقدهای سازنده و ارائه بازبینیهای تخصصی میتواند به ارتقای کیفیت کارهای نمایشی و افزایش فرصتهای ارائه تصاویر مثبت از جامعه فرهنگی ایران کمک کند.