پهپاد FPV با فیبر نوری Archer Fiber؛ نوآوری تازه در میدان جنگ الکترونیک

فناوری Archer Fiber و تحول پهپادهای FPV در مقابله با تداخلات شدید

به گزارش تیم آرشیو کامل، Archer Fiber به عنوان یک پهپاد FPV با اتصال فیبر نوری معرفی شده است که از ارائه لینک های بی سیم و فرکانس رادیویی به شدت فاصله می گیرد. این پلتفرم با ادعای یک نخستین نمونه فیبر نوری FPV است که با رعایت استاندارد NDAA توسعه یافته و در دسته پهپادهای بدون سرنشین که برای عملیات با دایره دسترسی محدود طراحی شده اند، جای می گیرد. آزمایش ها و اعلامیه های شرکت Neros Technologies در همکاری با Kela Technologies نشان می دهند که Archer Fiber به عنوان یک سامانه ای توصیف می شود که فرماندهی، کنترل و انتقال ویدیو را از طریق کابل فیزیکی فیبر نوری انجام می دهد تا در محیط های جنگ الکترونیک EW عملاً به انتشار امضای رادیویی و انتشار تداخل های فرکانسی پاسخ ندهد. این رویکرد به شرکت ها امکان می دهد تا در شرایطی با شدت تداخل بالا همچنان متصل و دقیق باقی بمانند و پلتفرم را از نظر تشخیص و رهگیری نسبت به نمونه های معمولی پهپادهای FPV که از لینک RF استفاده می کنند کم توقع تر کنند. به گزارش تیم آرشیو کامل، این فناوری با چرخه پذیرش BlueUAS وزارت دفاع ایالات متحده مطابقت دارد و فرایندهای ارزیابی سطح قطعات را پشت سر گذاشته است تا واحدهای سازنده اطمینان حاصل کنند که هیچ قطعه اصلی از چین منشأ نمی گیرد. Archer Fiber هم اکنون جلوی تولید آزمایشی را در واحدهای همکار گرفته و سفارش ها برای تحویل در سال 2026 با گسترش تولید در ایالات متحده در حال پیگیری است.

ویژگی های کلیدی Archer Fiber

ویژگی تعیین کننده Archer Fiber تغییر از یک لینک رادیویی به یک مسیر فیبر نوری برای فرماندهی، کنترل و انتقال ویدئو است. با انتقال سیگنال های کنترلی و ویدئو از طریق کابل فیزیکی به جای هوا، پهپاد بدون انتشار امضای رادیویی کار می کند و از این رو در برابر تداخلات شدید که معمولاً توسط واحدهای جنگ الکترونیک هدف گذاری می شوند، آسیب پذیر نیست. تیم سازنده اعلام کرده است که این تغییر به کاهش خطر شناسایی و نقض امنیتی پهپاد کمک می کند و با افزایش پایداری عملیاتی، مأموریت هایی که در خط دید نیستند یا در محیط های پر از موانع انجام می شوند را ممکن می سازد. Archer Fiber به عنوان یک پلتفرم Attritable دسته بندی می شود؛ به این معنا که برای مأموریت های پرریسک و با هزینه قابل قبول طراحی شده تا در عین داشتن اثرگذاری بالا، هزینه ناچیزتری نسبت به سایر سامانه ها داشته باشد.

پوشش رزمی و بازار فناوری در ایالات متحده

شرکت Neros Technologies در بیانیه ای گفت که Archer Fiber اکنون نزد شرکای اولیه مستقر است و تقاضا برای تحویل در سال 2026 با افزایش ظرفیت تولید در ایالات متحده همچنان ادامه دارد. این رویکرد، که از درس های آموخته شده از درگیری های اخیر مانند جنگ اوکراین الهام گرفته شده، نشان می دهد که پهپادهای FPV با استفاده از لینک های فیزیکی فیبر نوری می توانند در مواجهه با پارازیت، جعل یا geolocated شدن به خوبی عمل کنند. به گزارش تیم آرشیو کامل، این پلتفرم با امکان پشتیبانی از مأموریت های Beyond-line-of-sight توسعه یافته و پروفایل های مأموریتی که در برخی نمونه های فعلی FPV به دلیل محدودیت های فرکانسی وجود ندارد را در بر می گیرد. شرکت ها Archer Fiber را در دسته بندی رو به رشد سیستم های بدون سرنشین Attritable قرار می دهند که برای ماموریت های با ریسک بالا و هزینه پایین تر طراحی شده اند تا اثرگذاری قابل توجهی در میدان نبرد داشته باشند.

کاربردها، چالش ها و وضعیت آینده

در زمینه کاربرد، Archer Fiber می تواند در حوزه های طراحی و توسعه پهپادهای با رهگیری خارج از خطوط دید و عملیات دیداری طولانی مدت مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، این تغییر فنی همچنین به همراه خود چالش هایی از جمله نیاز به تامین زیرساخت فیبر نوری در میدان های عملیاتی، وجود کابل های فیزیکی در محیط های پُرتلاطم و خطرات مرتبط با پیکربندی و نگهداری پلتفرم ارائه می دهد. از منظر فناوری، وجود فیبر نوری به عنوان کانال اصلی فرماندهی و انتقال ویدئو، نیازمند پیکربندی دقیق و استانداردهای امنیتی قوی است تا از احتمال قطعی و دستکاری داده ها جلوگیری شود. این نوآوری با وجود مزایا، به طور طبیعی باید با مقررات صادراتی و کنترل های فناوری پیچیده ای که بر فناوری های دفاعی در سطح بین المللی حاکم است همخوانی داشته باشد. به گزارش تیم آرشیو کامل، Archer Fiber بخشی از روندی است که در آن فناوری های دفاعی به سمت استفاده از کانال های فیبر نوری برای کاهش خطرات امنیتی پلتفرم های پروازی می رود و می تواند الهام بخش توسعه مدل های مشابه در کشورهای دیگر باشد، هرچند که پیاده سازی داخلی در هر کشور با قوانین و سیاست های محتوایی و امنیتی خود مواجه است.

تحلیل اجرایی-حقوقی

این فناوری به لحاظ اجرایی در مورد منابع، تامین مواد و الزامات صادراتی می تواند نمونه ای باشد از مسیری که کشورها برای محدود کردن صادرات فناوری حساس و حفظ مزیت رقابتی دنبال می کنند. از منظر قوانین جمهوری اسلامی ایران، بهره گیری و توسعه فناوری های پهپادی در بخش های غیرنظامی باید همسو با الزامات قانونی داخلی در زمینه امنیت ملی، کنترل فناوری و مقررات صادرات باشد. پیاده سازی چنین فناوری در ایران ممکن است با ملاحظاتی نظیر نیاز به مجوزهای داخلی، رعایت استانداردهای ایمنی و مدیریت اشتراک فناوری روبه‌رو باشد. نکته مهم این است که استفاده از کانال فیبر نوری به جای لینک رادیویی در پهپادها، به کاهش خطر تشخیص و تأثیرگذاری بلندمدت در میدان نبرد منجر می شود؛ این امر می تواند به یکپارچگی عملیات پهپادی و کاهش نیاز به حمل و نگهداری مجموعه های پرهزینه و دارای امضاهای رادیویی منجر گردد. با این وجود لازم است سیاستگذاران و دست اندرکاران فنی کشور، بررسی کنند که چگونه این فناوری می تواند در چارچوب مقررات داخلی، با توجه به محدودیت های صادراتی و ایمنی، به توسعه صنایع داخلی و بهره گیری از توانمندی های ملی کمک کند بدون اینکه به اشتراک فناوری حساس منجر شود یا امنیت عمومی را تهدید کند. در نهایت، توسعه چنین فناوری باید با رویکرد شفافیت در قراردادها، قراردادهای انتقال فناوری و الزامات اخلاقی و قانونی همراه باشد تا از سوءاستفاده یا سوءبرداشت جلوگیری گردد.