قربان نجفی: نخستین تجربه کمدی در بهار شیراز با نقشی معلم در زندگی روزمره شیراز

نخستین تجربه کمدی قربان نجفی در بهار شیراز

به گزارش تیم آرشیو کامل، قربان نجفی، بازیگر با سابقه نمایش های رادیویی، سینما و تلویزیون، درباره سریال تازه «بهار شیراز» که این روزها از شبکه دو پخش می‌شود، صحبت کرده است. این اثر با محوریت زندگی روزمره یک خانواده معلم شیرازی، به روایت درون‌مایه‌های خانوادگی و مواجهه با مسائل روزمره می‌پردازد و سعی دارد از منظر واقع‌گرایانه به سبک طنز موقعیت نزدیک شود.

نجفی در این گفتگو توضیح می‌دهد که تجربه بازی در قالب یک نقش کمدی برای او جدید بوده است، با این حال همواره باور داشت که ظرفیت اجرای کمدی را دارد. او اشاره می‌کند که پیش از این در سریالی امنیتی به تهیه‌کنندگی ابوالفضل صفری نقش‌آفرینی کرده بود و صفری علاوه بر تفسیر کار، به او اعتماد کرد تا در این پروژه با نقش کمدی روبه‌رو شود. نقش اصلی او در این سریال مربوط به معلمی است و به گفته او، با در نظر گرفتن محدودیت‌های واقعیِ یک کلاس، فرصت مناسبی برای کاربرد طنز در قالبی متناسب فراهم شده است.

این بازیگر توضیح می‌دهد که فضای کمدی در واقع در قالب موقعیت‌های درست و با توجه به ظرفیت‌های کاراکتر شکل می‌گیرد و به هیچ‌وجه به دنبال اغراق نیست. او تأکید می‌کند که پیش از هر چیز، وظیفه بازیگر این است که شخصیت را به‌گونه‌ای پرداخت کند که باورپذیر باشد و در عین حال امکان مانور به سایر بازیگران نیز فراهم آید تا مجموعه بتواند از حضور همگی بهره ببرد. نجفی خاطرنشان می‌کند که در فضای فعلی، معمولاً نقش‌های کمدی به بازیگرانی سپرده می‌شود که سابقه مشخصی در این ژانر دارند؛ اما تیم ساخت با اعتماد به توانایی او، ریسک را پذیرفته و به این همکاری اهمیت داده است.

وی درباره جزئیات نقش خود در سریال توضیح داد که شخصیت او در «بهار شیراز» یک معلم است و این شغل به‌طور طبیعی اجازه نمی‌دهد وارد فضاهای اغراق‌آمیز کمدی شود. با این حال، او می‌کوشد تا حداکثر ظرفیت طنز را در موقعیت‌های درست استفاده کند و در بخش‌هایی هم فضا را برای درخشش سایر بازیگران فراهم آورد تا به نوعی پاس گلی به آنها بدهد و تیم را به سمت جلو پیش ببرد. در گفت‌وگو با او روشن شد که این رویکرد به حفظ تعادل میان واقعیت روزمره و جذابیت نمایشی کمک می‌کند تا تماشاگر با فضایی آشنا اما تازه روبه‌رو شود.

نجفی همچنین به همکاران خود مانند کارگردان این اثر، حسن وارسته، و تهیه‌کننده، ابوالفضل صفری، اشاره می‌کند که هر دو نفر به‌عنوان دوستان قدیمی به او اعتماد کردند و این اعتماد برایش ارزشمند بود. وی می‌گوید که با این تیم، کار را نه تنها به عنوان یک پروژه حرفه‌ای بلکه به عنوان تجربه‌ای مشترک برای شکل‌گیری فضای خانوادگی شیرازی پیش می‌برد. به بیان او، این تیم همواره با صبر و هم‌فکری برای ارائه اثری باکیفیت تلاش کرده است.

در بخش تولید، این سریال به‌طور رسمی ۷۰ قسمت تصویربرداری شده و هم‌اکنون در مرحله تدوین قرار دارد. نجفی بیان می‌کند با گذشت فصل‌ها، فهم مخاطب از کاراکترها و فضای کلی داستان بهتر می‌شود و به نظر می‌رسد که با پیش رفتن داستان، شخصیت‌ها برای مخاطب جا افتاده‌تر می‌شوند. این موضوع می‌تواند به پایداری مجموعه در صحنه تلویزیون کمک کند و مخاطبان را به تماشای فصل‌های آینده تشویق کند. از نگاه او، تلاش گروه سازنده این است تا با تکیه بر روایت روزمره خانواده شیرازی، احساس همدلی را میان بینندگان تقویت کنند و در عین حال از ظرفیت‌های طنز موجود در موقعیت‌های عادی استفاده نمایند.

نجفی همچنین درباره بازخوردهای اولیه می‌گوید که برخی از مخاطبان سریال را دیده‌اند و بازخوردهای مثبتی دریافت کرده‌اند؛ اما این کارگردان و مجموعه در حال حاضر با توجه به محدودیت‌های حضور مخاطب روی شبکه دو، انتظار می‌رود که با پخش گسترده‌تر در شبکه‌های دیگر یا پخشی مجدد در پلتفرم‌های مختلف، سطح دسترسی و استقبال از سریال افزایش یابد. او با اشاره به تقلید و انعکاس واقعیت‌های روزمره، اضافه می‌کند که سریال به واقعیت‌های زندگی مردم و مشکلات و نگرانی‌های خانوادگی پاسخ می‌دهد و از این رو می‌تواند به‌عنوان یک آینه اجتماعی با زاویه‌ای طنزآمیز مطرح شود.

داستان اصلی سریال به روایت یک خانواده معلم شیرازی می‌پردازد که در کنار چالش‌های شغلی و خانوادگی، با وقایع گاه‌به‌گاه جامعه و موقعیت‌های روزمره روبه‌رو می‌شود. گروه بازیگران و عوامل مجموعه، همانند یک خانواده واقعی کنار هم کار می‌کنند و این همدلی به خلق صحنه‌های طبیعی و باورپذیر کمک می‌کند. نجفی می‌گوید که فاکتورهای موفقیت در این کار در گرو تمرکز بر شخصیت‌ها و جریان داستان است و باید از هرگونه اغراق خارج از حد پرهیز شود تا تماشاگر بتواند با شخصیت‌ها ارتباط عاطفی برقرار کند و داستان را به‌سادگی دنبال کند. این رویکرد، به‌ویژه در روایت زندگی روزمره شیرازی، می‌تواند به تقویت حس همبستگی محلی و قومی کمک کند و از طریق طنز موقعیتی، نقدهای غیرسیاسی و اجرایی را به‌طور سازنده‌ای ارائه دهد.

در پایان توجه می‌شود که روایت این مجموعه با محوریت زندگی روزمره، چالش‌ها و درگیری‌های متداول خانواده‌های ایرانی را به تصویر می‌کشد و با وجود این‌که مجموعه‌ای طنزی است، در عین حال به شکل دقیق‌تری با مسائل و دغدغه‌های واقعی جامعه برخورد می‌کند. این نکته به آن جهت است که قصه از واقعیت‌های روزمره مردم الهام می‌گیرد و سعی می‌کند در قالبی قابل درک، تجربه‌های مشترکی را برای بینندگان ایجاد کند. بهار شیراز، با این رویکرد و با حضور بازیگری چون قربان نجفی، می‌تواند به‌عنوان یک نمونه ارزشمند از ترکیب طنز و واقعیت اجتماعی در تلویزیون ایران شناخته شود.

تحلیل نهایی درباره رویکرد اجرایی و قانونی تولید

این گزارش نشان می‌دهد که سازندگان ایرانی همچنان به روایت زندگی روزمره با رویکردی واقع‌گرا و طنزآمیز ادامه می‌دهند و با حفظ چارچوب‌های قانونی و فرهنگی، امکانات اجرایی برای ارائه شخصیت‌های چندبعدی را فراهم می‌کنند. حضور قربان نجفی به‌عنوان بازیگر کمدی در کنار کارگردان و تهیه‌کننده‌ای با سابقه، نشان می‌دهد که تیم ساخت با حفظ هویت کاراکترهای آموزشی و خانوادگی، فرصت مانور برای بازیگری و گسترش مسیر داستانی را برای مخاطبان فراهم می‌کند و این رویکرد می‌تواند به افزایش کیفیت تولیدات تلویزیونی کمک کند. از منظر اجرایی، ادامه تدوین و آماده‌سازی برای پخش احتمالی در شبکه‌های دیگر یا پلتفرم‌های متنوع می‌تواند به بهبود دسترسی و ارتقای بازدیدها منجر شود و به تقویت جایگاه سریال‌های خانوادگی ایرانی در بازار رقابتی کمک کند. همچنین، این پروژه با تمرکز بر مسائل اجرایی غیرسیاسی و امنیتی محدود به حوزه‌های فرهنگی و اجتماعی، توانسته است به‌عنوان نمونه‌ای از تولیدات شبکه دو با رویکردی نزدیک به زندگی مخاطبان عمل کند. این شیوه می‌تواند به تقویت اعتماد مخاطبان به تلویزیون ملی و نیز به افزایش مشارکت اجتماعی در سطح خانوادگی منجر شود.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا