گزارش ظرفیتهای باغبانی و مرکبات گیلان در گفتوگوی خبری
در گفتوگوی اختصاصی با خبرآنلاین گیلان، صالح محمدی، رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان گیلان، به تشریح ظرفیتهای رو به توسعه در حوزههای باغبانی و مرکبات این استان پرداخت و بر نقش مهم رودسر بهعنوان یکی از کانونهای اصلی کشاورزی تأکید کرد. این گفتوگو که با هدف بررسی ظرفیتها، فرصتهای صادراتی و روندهای اجرایی در بخش کشاورزی انجام شد، نشان میدهد که گیلان نه تنها نیاز nacionais را تأمین میکند، بلکه با تواناییهای صادراتی قابل توجهی نیز روبهرو است. به گزارش تیم آرشیو کامل، بررسیها بر محور ارتقای همکاریهای اقتصادی با اتاق بازرگانی ایران، ترکیه و گیلان متمرکز بود تا تبادلات کشاورزی تقویت شود.
محمدی در بیان وضعیت کلی استان، یادآور شد که گیلان دارای مجموعهای از محصولات باارزش است که علاوه بر تأمین بخش قابل توجهی از نیاز کشور، پتانسیلهای صادراتی فراوانی را نیز فراهم میکند. او با اشاره به جایگاه رودسر در اقتصاد باغبانی، بیان کرد که این شهرستان در تولید فندق رتبه نخست کشور را دارد و بیشترین میزان تولید این محصول در گیلان و بهویژه رودسر متمرکز است. همچنین رودسر بهعنوان قطب تولید گل و گیاهان زینتی و درختچههای زینتی با رویکرد صادراتی شناخته میشود. در کنار این تولیدات، کیوی، مرکبات، چای، برنج و گیاهان دارویی در ارتفاعات رودسر کشت میشود. به گزارش تیم آرشیو کامل، هدف از حضور هیئت ترکیه در این بازدید، نمایش ظرفیتهای تولیدی گیلان و رودسر است تا با حمایت اتاقهای بازرگانی سهجانبه، تبادلات اقتصادی در حوزه کشاورزی رونق بیشتری بیابد.
رئیس سازمان جهاد کشاورزی گیلان با اشاره به ظرفیتهای نهالهای زینتی در رودسر، توضیح داد که این شهرستان سالانه بیش از 65 میلیون اصله نهال و درختچه زینتی تولید میکند؛ عددی بینظیر که میتواند بهعنوان یکی از محورهای اصلی صادرات نهالهای تزئینی و شاخبریده مطرح شود. او همچنین به وضعیت باغهای مرکبات گیلان اشاره کرد و افزود که استان بیش از 11 هزار و 500 هکتار باغ مرکبات دارد و با وجود تغییرات اقلیمی، شمال ایران همچنان بهعنوان قطب تولید انواع مرکبات شناخته میشود. در مجموعه باغهای مرکبات گیلان، سالانه بیش از 230 هزار تن مرکبات تولید میشود که بخش عمدهای از تولید این حوزه به پرتقال تامسون و پرتقال خونی اختصاص دارد. در ادامه، دو کارخانه فرآوری مرکبات فعال در استان نیز بهعنوان بخش مهمی از زنجیره ارزش یاد شدند؛ این کارخانهها از پرتقال بذری یا محلی بهعنوان ماده اولیه استفاده میکنند که در مناطق کوهپایهای رشد میکند و برای تولید آبمیوه، کنسانتره و خوراک دام کاربرد دارد.
دستاوردهای اجلاس خزر و تأثیر آن بر کشاورزی گیلان در ادامه این گفتگو به نقش اجلاسم استانداران حوزه دریای خزر در اقتصاد گیلان پرداخته شد. میزبانی این اجلاس، که با حضور استانداران کشورهای حوزه خزر و استانهای ساحلی ایران برگزار شد، بهعنوان یک رویداد تاریخی برای گیلان توصیف شد و از تأکید بر تقویت ارتباطات اقتصادی و بهویژه مبادلات بخش کشاورزی خبر داده شد. محمدی توضیح داد که در پنلهای تخصصی اجلاس، بستههای سرمایهگذاری استان گیلان در حوزه شیلات، طیور، محصولات زراعی و باغبانی ارائه شد و پیگیری دبیرخانه اجلاس در گیلان میتواند بهبود روابط اقتصادی و گردشگری دریایی میان ایران و کشورهای حاشیه خزر را تسریع کند. او اظهار داشت که کشورهای حاشیه خزر منافع مشترکی دارند و یکی از مهمترین آنها حفظ پهنه آبی، گونههای گیاهی و جانوری و احترام به تعهدات محیطزیستی است. نگاه جمعی به ظرفیتهای خزر میتواند نقش این منطقه را در اقتصاد کشاورزی و توسعه پایدار پررنگتر کند.
در بخش پایانی این گفتگو، محمدی به اهمیت هماهنگیهای اجرایی و چارچوبهای قانونی در حوزه کشاورزی اشاره کرد و گفت که تقویت زیرساختهای تولید، بازاریابی و صادرات محصولات کشاورزی بهویژه در فازهای نوین باغبانی و مرکبات نیازمند توجه به قوانین و مقررات مرتبط با محیطزیست، امنیت غذایی و استانداردهای کیفی است. به گزارش تیم آرشیو کامل، او بر نقش نهادهای اجرایی استانی و ملی در پیادهسازی سیاستهای حمایتی از کشاورزان تاکید کرد و افزود که همکاری با بخش خصوصی و تشکلهای صنفی میتواند به بهبود کارایی و کاهندگی هزینههای تولید منجر شود. این گفتوگو نشان میدهد که گیلان با تکیه بر ظرفیتهای فعلی و با استفاده از ظرفیتهای بینالمللی، میتواند به سطحی بالاتر از نظر اقتصادی و اشتغال برسد.
تحلیل اجرایی-حقوقی درباره ظرفیتهای کشاورزی گیلان
از منظر قوانین جمهوری اسلامی ایران، توسعه ظرفیتهای کشاورزی گیلان مستلزم رعایت کامل اصول ایمنی محیطزیست، کیفیت محصول، و شفافیت در فرآیندهای صادرات است. اگرچه پتانسیلهای موجود در رودسر و دیگر شهرستانهای گیلان فرصتهای اقتصادی قابل توجهی را ایجاد میکند، اجرای این ظرفیتها نیازمند سازوکارهای پایدار، هماهنگی بین دستگاهی و حمایت از تشکلهای کشاورزی است تا ضمن حفظ زیرساختهای منابع طبیعی و جلوگیری از آلودگی، بازارهای هدف را با استانداردهای ملی و بینالمللی همسو سازد. نقش دولت در ارائه مشوقهای صادراتی، ایجاد زیرساختهای لجستیک و بازاریابی، و همچنین تدوین و اجرایی ساختن برنامههای آموزشی برای کشاورزان از جایگاه ویژهای برخوردار است. در عین حال، توجه به مسائل اجرایی غیرسیاسی مانند بهبود بهرهوری در باغها، کاهش اتلاف محصول، مدیریت دقیق منابع آب و توسعه فناوریهای نوین کشت و داشت، میتواند به رشد پایدار و کاهش فشارهای زیستمحیطی منجر شود. بهطور کلی، آینده کشاورزی گیلان به شرط تقویت مدیریت اجرایی، حفظ منافع ملی و رعایت الزامات قانونی ممکن است به الگویی برای سایر استانها تبدیل شود.