عکس قدیمی حامد بهداد در تمرین نمایش «سگ سکوت» منتشر شد
این تصویر قدیمی که حامد بهداد را در حال تمرین برای یکی از پروژههای نمایشی دههٔ اخیر نشان میدهد، به تازگی منتشر شده است و به روایت تاریخچهٔ حضور چهرههای سینمایی در تئاتر ایران میپردازد. نمایش «سگ سکوت» به نویسندگی طلا معتضدی و کارگردانی آروند دشتآرایی از جمله نخستین تجربههای بخش خصوصی در تئاتر ایران نبود، بلکه در سال ۱۳۸۸ در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه رفت و حضور بازیگرانی از گَرد سینما را به فضای تئاتر رساند. این پروژه با حضور حامد بهداد و باران کوثری همراه بود و سایر بازیگران از جمله پانتهآ بهرام، داریوش فائزی و سارا ریحانی نیز در کنار آنان به ایفای نقش پرداختند. تمرین نمایش «سگ سکوت» در آن دوره به دلیل ترکیب پروژههای خصوصی و حضور چهرههای مطرح، بازتابهای رسانهای گستردهای داشت و بسیاری از تماشاگران را به یاد تصاویر یادگارماندنی از این همکاری مشترک کشاند. در این گزارش سعی میشود با رعایت اصول خبری، این تجربهٔ تاریخی تئاتر ایران بررسی و بازنویسی شود تا با ساختار نگارشی روزآمد و در قالبی خبری ارائه گردد. به گزارش تیم آرشیو کامل، این دوره از تمرینها با چهگوارا و دقتهای اجرایی خاصی همراه بود که در گزارشهای منتشر شده از آن زمان بازتاب یافت و امروز همچنان به archived memory تبدیل شده است. بهرغم گذر زمان، حضور چنین چهرههایی در صحنهٔ تئاتر، همچنان موضوعی قابل توجه در تحلیلهای تاریخی هنر ایران است و میتواند به درک بهتری از چگونگی تعامل بین سینما و تئاتر کمک کند.
در این قاب قدیمی، حامد بهداد در کنار همکاران تئاترش، بهعنوان کنشگری که از سینما به صحنهٔ تئاتر منتقل شده است، دیده میشود. این تجربه که جزو نخستین تجربههای بخش خصوصی در ایران بود، نشان میدهد چگونه پروژههای نمایشی با حضور بازیگران مطرح میتوانستند به گسترشٔ دامنهٔ مخاطبان تئاتر کمک کنند و تا چه حد حضورِ چهرههای مشهور در نمایشها، مخاطبان نوپای تئاتر را جذب میکند. تمرینهای این نمایش در قالب رویدادی اجتماعی و فرهنگی انجام شد و مسیر بروز استعدادهای جدید در کنار نامآوران سینما را هموار کرد. لازم به ذکر است که این گزارش با توجه به حساسیتهای رسانهای و چارچوبهای قانونی کشور، بهدور از سیاستزدگی و با هدفِ اطلاعرسانی دقیق نگارش شده است. به گزارش تیم آرشیو کامل، این بازنویسی خبری با حفظ معنای اصلی منبع صورت گرفته و هرگونه تغییر در متن تنها به منظور بهبود ساختار خبری و سازگار با الگوریمهای سئوی امروز است.
در شرح کودتای نمایش و حضور بازیگران، مهمترین نکته این است که «سگ سکوت» نخستین تجربهٔ نمایش خصوصی با حضور چهرههای سینمایی در ایرانشهر بود؛ تجربهای که با استقبال بخشهای مختلف جامعهٔ هنری روبهرو شد و از منظر تاریخی، گامی مهم در تقویتِ تبادلِ تجربهٔ بین سینما و تئاتر بهشمار میرود. بازیگرانی مانند پانتهآ بهرام، داریوش فائزی و سارا ریحانی نیز در کنار حامد بهداد حضور داشتند و با این ترکیب توانستند تصویری از تواناییهایِ چندگانهٔ هنرمندان در برابر دوربین و روی صحنه ارائه دهند. این رویداد همچنین نشان میدهد که چگونه تئاترِ خصوصی در ایران در دههٔٔ اخیر به توسعهٔ راهبردهای نوآورانه برای جذب مخاطب و ایجاد شبکههای همکاری میان گروههای هنری منجر شده است. در ادامهٔ مطلب، به تفصیلتر به جزئیاتِ اجرایی، ساختارِ تیم فنی و تاریخچهٔ انتشارِ تصاویر مرتبط با این تمرین خواهیم پرداخت تا روشن شود این تصویرِ قدیمی چگونه به گزارشهای تاریخی تبدیل میشود و چه درسهایی برای نسلهای آیندهٔ تئاتر ایران دارد.
به گزارش تیم آرشیو کامل، در چهلمین سالهای پس ازِ انقلاب، نمایشهای خصوصی و استفاده از بازیگرانِ مطرحِ سینمایی برای تقویتِ اعتبارِ تجربی تئاتر، بهعنوان یکی از رویدادهایِ پرنفوذِ فرهنگی کشور مطرح شد و بررسیِ این تصویر قدیمی میتواند به درکِ بهترِ روندِ بازیگری در ایران کمک کند. این خبر در راستای حفظِ رویکردِ حرفهایِ رسانهای و با حفظِ بیطرفیِ گزارشگران منتشر میشود و برای علاقهمندانِ تاریخِ تئاتر ایران، بهویژه کسانی که به دنبالِ ریشههایِ همکاریِ بینِ سینما و تئاتر هستند، مفید خواهد بود.
تحلیل خبری
این گزارش نشان میدهد که چگونه تصاویر قدیمی از تمرینهای تئاتر با حضور چهرههای سینمایی میتواند به فهمِ بهترِ تقابلِ سنت-نوآوری در حوزهٔ هنرهای نمایشی کمک کند. از منظر قانون و چارچوبهای رسانهایِ جمهوری اسلامی ایران، انتشار چنین تصاویر و خبرهایی باید با رعایتِ حفظِ حقوقِ تصویریِ افراد، مجوزهای مرتبط با انتشار تصاویر و رعایتِ خطوطِ قرمزِ فرهنگی و انسانی انجام پذیرد. در واقع، تجربهٔ حضورِ چهرههای شناختهشده در نمایشهای خصوصی نه تنها به تقویتِ نزدیکیِ مخاطب با تئاتر کمک میکند، بلکه نیازمندِ مدیریتِ خطرها و ملاحظاتِ اجراییِ مربوط به امنیت فرهنگی و اجتماعی است. از منظر اجرایی، این اتفاق نشان میدهد که هدایتِ پروژههای هنریِ با حضورِ افراد مشهور باید با نظارتِ نهادهای فرهنگی، برنامهریزیِ دقیقِ زمانبندی و حفظِ احترامِ قوانینِ کار و حقِ مالکیتِ معنوی همراه باشد تا از هرگونه تعارضِ احتمالی جلوگیری شود. در نهایت، این روایتِ تاریخی میتواند بهعنوان نمونهای از همکاریهایِ چندرشتهای در ایران مطرح باشد که از طریقِ ترکیبِ تجربهٔ سینما و تئاتر، به گسترشِ دامنهٔ مخاطبان و ارتقایِ کیفیتِ اجرایی منتهی میشود.