نگاهی تازه به اظهارات لاریجانی درباره امتیازدهی به آمریکا و میراث برجام
در گفتگوهای رسانهای اخیر، محمدجواد لاریجانی به نقد جدی رویکرد برخی بازیگران سیاسی نسبت به آینده روابط با ایالات متحده پرداخت و تصریح کرد که امتیاز دادن به آمریکا با هدف رفع برخی از تحریمها، رویکردی درازمدت و خطای راهبردی محسوب میشود. به گزارش تیم آرشیو کامل، وی با تأکید بر مفهوم «بصیرت» در هدایت جامعه، توضیح داد که فهم واقعبینانه از وضعیت داخلی و بینالمللی نخستین وظیفه هر تصمیمگیر است و تصویر تحولات باید بدون کوچکترین انکار یا دروغگویی از واقعیت شکل گیرد. در ادامه، بیان او به آنچه که دشمنان از وضعیت ما تصویری میسازند، اشاره داشت: تصویری که اگر به درستی درک نشود، تصمیمگیریها را به سمت انحراف میکشاند؛ چه در حوزه نظامی و چه در عرصه سیاست اقتصادی و اجتماعی. به گزارش فارس، او افزود که برخی تلاش میکنند این تصویر را به گونهای منتقل کنند که گویی درهای بستهای وجود ندارد و تنها راه خروج از بحران، پذیرش امتیاز از آمریکا است. این نگاه، به تعبیر لاریجانی، نوعی تفکر استیصالی است که دشمن سعی دارد آن را ترویج کند.
لاریجانی با یادآوری تجربه برجام، نظریه استیصال را یکی از نقاط منفی این تجربه خواند و نقش آن را در تداوم فشار به ملت ایران مورد نقد قرارداد. وی ادامه داد که تصور اینکه ایران مستأصل است و تنها با امتیازدهی حاضر به برداشتن بخشی از تحریمها میشود، خطای راهبردی است. او توضیح داد که رابطه ایران با آمریکا، برخلاف یک مناقشه حقوقی بین دو طرف برابر، به شکل مواجهه با یک متجاوز است و بنابراین رویکرد تعادلی و واقعبینانه باید در اولویت قرار گیرد.
در بخش دیگری از سخنان خود، لاریجانی به نقش نیروهای دشمن در حمله به تأسیسات نظامی و هستهای ایران اشاره کرد و اظهار داشت که گزارشهای رسمی آمریکا اذعان دارد توانمندیهای ایران کاهش نیافته است؛ اما دشمن سعی دارد شکست را به رخ ملت بکشاند تا از این طریق مشروعیت خود را تداوم بخشد. از منظر وی، بازتعریف التزامات بینالمللی باید با هدف حفظ استقلال و تداوم مقاومت انجام پذیرد. وی بار دیگر بر این نکته تأکید کرد که رفع سلطه یکی از اصول اساسی دکترین امام خمینی(ره) است و اینکه کشوری زیر سلطه باشد، پیشرفتهای بلندمدت را با چالش روبهرو میکند. لاریجانی با اشاره به نمونههای اخیر منطقهای، از جمله زمینههای کار و تلاش در زمینه علمی و مدیریتی کشور، به اراده مقاومت و توانمندیهای داخلی به عنوان عاملان بازدارندگی نام برد و گفت که میدان علم، امروز میدان جهاد است. در پایان، او نقش رهبر انقلاب را در پیشبرد علمی و استقلال کشور یادآور شد و افزود که تداوم فهم درست از وضعیت، مقابله با سلطه و مجاهدت علمی، کلید توسعه است. به گزارش تیم آرشیو کامل، این سخنان همزمان با بحثهای فشرده درباره سیاستهای رفاهی، اقتصادی و امنیتی کشور مطرح شد و نشان داد که رویکردهای آینده باید براساس واقعیتهای موجود و با حفظ منافع ملی شکل بگیرد.
در نهایت، وی تأکید کرد که پیشرفت علمی کشور در گرو بصیرت و مقاومت است و این دو عامل بدون همسویی با یکدیگر نمیتوانند به نتایج کلیدی برسند. گفتمان او بر این نکته تأکید داشت که ابزارهای علمی باید در خدمت استقلال و امنیت ملی قرار گیرند و هرگونه توافق یا امتیازدهی که به خروج از خطوط قرمز منجر شود، از منظر او به منزله خطای راهبردی محسوب میشود. در مسیر افقهای آینده، رویکردی پایدار به تقویت قدرت ملی با تکیه بر توان داخلی و عقلانیت علمی دنبال میشود که این امر را میتوان به عنوان یک نقطه عطف در سیاستهای علمی و امنیتی کشور تصور کرد. (به گزارش تیم آرشیو کامل)
برای پیگیری آخرین گزارشهای تحلیلی در این باره، و همچنین دیدگاههای بیشتر درباره روابط ایران-آمریکا و برجام، به خبرگزاری خبرآنلاین مراجعه کنید به روزرسانیهای منظم ما را از دست ندهید.
به گزارش تیم آرشیو کامل
تحلیل اجرایی-حقوقی درباره رویکردهای ایران به تحریمها و برجام
در این تحلیل اولیه، قابل توجه است که از منظر حقوقی و اجرایی، سیاستهای ایران در مواجهه با تحریمهای غربی بیش از هر چیز به حفظ استقلال اقتصادی و علمی منطبق با چارچوبهای قانونی داخلی و مقررات بینالمللی مرتبط است. ادعای «رفع سلطه» به عنوان یکی از اصول و اصولی که در گفتمانهای کمسابقه جمهوری اسلامی مطرح شده، به معنای تقویت ظرفیتهای داخلی، کاهش وابستگیهای خارجی و تقویت سازوکارهای مقاومتی در حوزههای اقتصادی، فناوری و آموزش است. نکتهای که در این راستا باید جدی گرفته شود، تفکیک میان نیازهای فوری کشور برای حفظ معیشت مردم و لزوم حفظ خطوط قرمز امنیتی است. بهطور عملی، هرگونه توافق یا امتیازدهی که موجب تضعیف استقلال کشور یا پذیرش محدودیتهای معنادار در حوزههای کلیدی شود، به لحاظ حقوقی و سیاستگذاری اجرایی میتواند به اعتراضات داخلی منجر شود که در نهایت به انسجام ملی آسیب میزند. با این وجود، نگاه واقعگرایانه به مذاکرات و مسیرهای دیپلماسیِ اقتصادی میتواند به حفظ منافع ملی و جلوگیری از فشارهای غیرمنصفانه کمک کند. مسئولان اجرایی باید با شفافیت و مشارکت نهادهای علمی و صنعتی، چارچوبی طراحی کنند که هم حفظ امنیت ملی را تضمین کند و هم فرصتهای تعامل با بازار جهانی را حفظ نماید. در این راستا، استفاده از ظرفیتهای علم و فناوری به عنوان ابزارهای اصلی مقاومت، همواره باید در اولویت قرار گیرد و هرگونه تصمیمی که به بازتعریف تعهدات بینالمللی منجر شود، باید با دقت قانونی و بررسیهای کارشناسی همراه باشد.