لیاقت صداوسیما همان علی پروین است/ پاچه‌خوار و بله قربان‌گو نیستم

بازتاب‌های رسانه‌ای و مرورِ یک سخن کلیدی در میان اهالی فوتبال

به گزارش تیم آرشیو کامل، فضای رسانه‌ای فوتبال ایران در روزهای اخیر به شدت به بحث در خصوص جایگاه و لیاقت کسانی که در رسانه ملی به عنوان چهره‌های نقد و تحلیل حضور می‌یابند، منجر شده است. این موضوع نه‌فقط از منظر گزارش‌های ورزشی بلکه از منظر سؤالات درباره شایستگی، صداقت و استقلال حرفه‌ای گزارشگران و مجریان خبر و تحلیل مورد توجه قرار گرفته است. در این نوشتار سعی شده است با بازنویسی رویدادهای اخیر و گفت‌وگوهای انجام‌شده، تصویری روشن‌تر از وضعیت فعلی ارائه شود و تغییرهای معناییِ متن تا حد امکان انجام بگیرد بدون آنکه از حقیقت رویدادها کاسته شود. موضوعِ اصلی بر محور این بحث است که آیا لیاقت صداوسیما با شخصیت‌هایی مانند علی پروین هم‌خوانی دارد و آیا میان ادعاهای برخی از دست‌اندرکاران رسانه و واقعیت‌های میدانی تفاوتی محتاطانه یا پرالتهاب وجود دارد یا نه؟

در گزارش‌ها و گفت‌وگوهای اخیر، از یک سو صحبت از حضور یا دعوت پیشکسوتان فوتبال در برنامه‌های تلویزیونی می‌شود و از سوی دیگر، واکنش‌های گوناگون نسبت به نحوه پوشش قرعه‌کشی جام جهانی، زمان‌بندی گفتگوها و انتخاب میهمانان صحنه‌های خبری مطرح می‌شود. این روند همواره با واکنش‌های گسترده مخاطبان و برخی از کارشناسان روبه‌رو بوده است. در گزارش حاضر تلاش می‌شود تا با رعایت دقتِ رویدادها و با کنار گذاشتن ژست‌های تبلیغی یا ناوبری‌های تکراری، تصویری خبری و شفاف از وضعیتی ارائه گردد که بتواند برای مخاطبانِ جست‌وجوگر اطلاعات کیفی فراهم آورد. به گزارش تیم آرشیو کامل، در مصاحبه‌ای که اخیرا در رسانه‌های ورزشی بازتاب پیدا کرده است، یکی از مربیان سابق تیم ملی با اشاره به دعوت‌های رسانه‌ای گفت که فهرست حضورها در این قبیل جلسات چگونه کار می‌کند و چرا برخی از چهره‌ها را بیشتر می‌بینیم و برخی را کمتر. در این گفت‌وگو، گوینده با صریح‌ترین بیان خود از کیفیت، صداقت و استقلال در زبان رسانه‌ای سخن گفت.

در بخش‌هایی از متن گفت‌وگو، او به صراحت بیان کرده است که ایده «لیاقت» برای حضور در این برنامه‌ها چگونه تعریف می‌شود و آیا این تعریف با معیاری روشن، عادلانه و قابل قبول از نظر مخاطبان هم‌سو است یا خیر. او با اشاره به جلسه‌ای خاص که با حضور افراد مطرحی برگزار شد، به این نکته اشاره کرد که برخی افراد با وجود ظرفیت‌های بزرگ و سابقه‌های درخشان، به دلیل دیدگاه‌های انتخابی یا فشاری که از طرف برخی افراد رسانه‌ای وجود دارد، از فرصت‌های کمتری برخوردار می‌شوند. در اینکه چه کسانی سزاوار حضور در مجموعه‌های تلویزیونی ورزشی‌اند، بحث‌های گوناگونی مطرح می‌شود و برخی از این بحث‌ها با واژگان تند و نگاه‌های تندرو همراه است. با این حال، متنِ این گفت‌وگو نشان می‌دهد که گاه تفاوت‌های دیدگاه‌ها به جای پذیرش نقد، به نوعی تقابل و منازعه بدل می‌شود. این نکته‌ای است که در تحلیل‌های رسانه‌ایِ روزهای اخیر بازتاب بیشتری یافته است.

از نگاه نگارنده این نوشتار، یکی از نکات کلیدیِ بحث، نحوه ارزیابیِ رفتارهای رسانه‌ای در فرآیند گفتگوهاست. به عنوان مثال، در یکی از بخش‌های گفت‌وگو، اشاره شده است که برخی نام‌ها به دلیل حضور گسترده در صحنه‌های مختلف، به صورت مداوم در کنار گفتگوهای ورزشی قرار می‌گیرند؛ اما در برابر نام‌هایی که سابقه طولانی و تجربه عمیق دارند، دیدگاه‌های متفاوت یا حتی ناسازگارانه‌ای مطرح می‌شود. این وضعیت می‌تواند به دو دسته از مخاطبان مرتبط باشد: دسته‌ای که به دنبال روشی آرام، منظم و با استناد به داده‌های رویدادهای ورزشی است و دسته‌ای که به دنبال روایت‌های پرشور، زخمی و با لحنِ قاطع در مورد مسائل رسانه‌ای می‌گردد. در هر دو حالت، ابزار مهم برای نگارش خبر، حفظ تعادل، استناد به منابع معتبر، و ارائهٔ تحلیل‌های قابل پذیرش است، تا از هرگونه تکرار یا تفسیر نادرست جلوگیری شود. به گزارش تیم آرشیو کامل، چنین رویکردی می‌تواند به ایجاد فضای رسانه‌ای مسئولانه و قابل اعتماد کمک کند تا مخاطبان با اطمینان بیشتری به صحتِ گزارش‌ها اعتماد کنند.

اظهاراتِ کلیدی و بازتاب‌های آن در میان علاقه‌مندان و تحلیلگران

بر اساس محتوای گفت‌وگو، یکی از محورهای اصلی بحث، مقایسهِ لیاقتِ رسانه ملی با شخصیت‌های شناخته‌شده در فوتبال است. در این راستا، گوینده با صراحت بیان می‌کند که دعوت به برنامه‌های ورزشی یا حضور در فضاهای رسانه‌ای نباید با قصدِ سویی یا اعمال فشار همراه باشد. او با بیانِ صریحِ این بحث که «من پاچه‌خوار و بله قربان‌گو نیستم» به نوعی یک موضع‌گیری شفاف را مطرح می‌کند؛ اما نگارندهِ این گزارش سعی دارد با بازنویسی دقیق و با حفظِ متنِ اصل، از بار عاطفیِ کلام کم کند تا پیامِ اصلی به شکلِ واقع‌بینانه‌تری منتقل شود. این بخش از گفتگو نشان می‌دهد که برخی از بازیگران رسانه‌ای به دنبال ایجادِ چارچوبی اخلاقی برای حضور در برنامه‌ها هستند تا به گونه‌ای از هرگونه اتهامِ وابستگی یا تملّکِ منافع جلوگیری شود. به گزارش تیم آرشیو کامل، همین نکته می‌تواند به عنوان یک معیارِ اخلاقی برای قضاوتِ عمومی دربارهٔ عملکردِ رسانه‌ها در حوزهٔ ورزش و فوتبال در نظر گرفته شود.

در متنِ بازنویسی‌شده، به چراییِ دعوتِ افرادِ خاص برای حضور در اینگونه برنامه‌ها نیز اشاره می‌شود. برخی از پیشکسوتان و کارشناسان عقیده دارند که حضور در رسانه‌ها باید با رعایتِ استقلالِ فکری، صداقتِ گفتار و شفافیتِ رفتار همراه باشد تا مخاطبان از صحتِ گزارش‌ها و تحلیل‌ها مطمئن باشند. در مقابل، برخی از منتقدان با تشدیدِ لحنِ نقد، بر این باورند که ساختار رسانه‌ای موجود گاه به طرفداریِ یک یا دو نهاد خاص متمایل می‌شود و این می‌تواند منجر به کاهشِ اعتماد عمومی به ارزیابی‌های ارائه‌شده گردد. در این زمینه، به گزارش تیم آرشیو کامل، ضرورتِ حفظِ بی‌طرفیِ حرفه‌ای در روایتِ اخبارِ ورزشی بیش از پیش احساس می‌شود. این نگرش می‌تواند به بهبودِ کیفیتِ پوششِ خبری، کاهشِ سوءِبرداشت‌ها و افزایشِ شفافیتِ ارتباطِ میان رسانه و مخاطبان منجر شود.

در ادامه، متن به بررسیِ نکته‌های اجراییِ رسانه‌ای می‌پردازد. در این بخش، به موضوعاتی چون تقسیمِ زمانِ گفت‌وگو، انتخابِ مصاحبه‌شوندگان، و نحوهٔ ارائهٔ پرسش‌ها توجه می‌شود. یک نکتهٔ بارز این است که رسانه‌ها باید از هرگونه فشار یا جهت‌گیریِ خارج از اصولِ حرفه‌ای پرهیز کنند تا بتوانند به عنوان یک منبعِ قابلِ اعتماد در میان مخاطبان شناخته شوند. این امر به ویژه در فضای فوتبالِ کشورمان که با حضورِ پررنگِ نسل‌های مختلفِ پیشکسوتان همراه است، اهمیت فراوانی دارد. به گزارش تیم آرشیو کامل، برای حفظِ اعتبارِ رسانه‌ای، میانِ انتقاد سازنده و حملهٔ بی‌پایه فرق گذاشتن ضروری است. در این راستا، باید از زبانِ نقدِ سازنده استفاده کرد و از هرگونه بازتولیدِ کلیشه‌ای یا شعارهای تکراری پرهیز کرد تا پیامِ اصلیِ خبر روشن باقی بماند.

تحلیل جامع از رویکرد رسانه‌ای و پیامدهای کاریِ آینده

در آینده، بهتر است رسانه‌های ورزشی به عنوان نهادهایی که نقشِ پل واسطه بین دنیای ورزش و مردم را ایفا می‌کنند، به مواردی مانند وضوحِ کارکردِ مصاحبه‌ها، شیوه‌های مدیریتِ پرسش‌ها و نحوهٔ انتشارِ پاسخ‌ها توجه بیشتری نشان دهند. از منظر حقوقی و اجراییِ جمهوری اسلامی ایران نیز رعایت خطوط اخلاقی و قانونیِ انتشارِ اخبار، جلوگیری از گمراهیِ مخاطبان و حفظِ امنیتِ روانیِ افرادی که در فضاهای عمومی ظاهر می‌شوند، موضوعی حیاتی است. در این راستا، رویکردی که به شکلِ روشن و با فواصلِ زمانی مشخص، منافعِ عمومی و حقوقِ فردی را توازن بخشد می‌تواند به ارتقایِ سطحِ اعتمادِ جامعه به رسانه‌ها کمک کند. همچنین، تقویتِ شفافیتِ فرآیندِ انتخابِ مهمانان و توجیهِ هر تصمیمِ اجرایی در قالبِ پرسشِ صریح و پاسخِ صادق، می‌تواند به کاهشِ شکافِ بین رسانه و مخاطب منجر شود. به گزارش تیم آرشیو کامل، این نکته‌ها نه تنها به بهبودِ کیفیتِ خبر بلکه به تقویتِ قانون‌گرایی و چهارچوب‌های اخلاقیِ کارِ رسانه‌ای کمک می‌کند و از تبدیل‌شدنِ اخبارِ ورزشی به ابزاری برای رسالت‌های سیاسیِ غیرمستقیم جلوگیری می‌کند. در نهایت، با حفظِ عدالتِ گفت‌وگوها و پرهیز از اغراقِ دفاعی یا بیانیاتِ تند، می‌توان به یک فضای رسانه‌ای سالم و پویا دست یافت که هم برای مخاطبانِ فوتبال و هم برای علاقه‌مندان به گزارش‌های ورزشی، سازنده باشد.

تحلیل حقوقی-اجرایی مختصر

این متنِ بازنویسی‌شده تلاش می‌کند تا نقدها و بازتاب‌های رسانه‌ای را با حفظِ اصولِ دقتِ خبر و امتزاجِ حقایقِ عمومی با تحلیلِ مسئولانه ارائه دهد. در چارچوب قوانین جمهوری اسلامی ایران، مهم‌ترین نکته حفظِ بی‌طرفی، صحتِ نقلِ قول‌ها و گزارشِ دقیقِ رویدادها است. همچنین، پرهیز از انتشارِ گمانه‌زنی‌های غیرمیدانی و تمرکز بر حقایقِ موجود در گفت‌وگوها از دیدگاه قانونی و اخلاقی ضروری است. با این رویکرد، متن اجازه می‌دهد تا نسبت به مسائل اجراییِ غیرسیاسی و غیرامنیتی که در رسانه‌ها مطرح می‌شود، نگاهِ نقادانه‌ای ارائه کند بدون آن که به سلامتِ نظام یا امنیتِ عمومی خلل وارد آورد. به این ترتیب می‌تواند به افزایشِ اعتمادِ مخاطبان به منابع خبری کمک کند و از風吹نِ شبهه‌های خلاف واقع جلوگیری نماید.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا