ارائه 663 تن قیر رایگان به ارزش 74 میلیارد ریال برای بهسازی معابر بافت فرسوده شهرستان فارسان
در چارچوب برنامه بازآفرینی شهری و با هدف بهبود وضعیت زیرساختی و سطح کیفی معابر، مقدار 663 تن قیر رایگان به ارزش 74 میلیارد ریال به شهرداریهای شهرستان فارسان تخصیص داده شد. به گزارش تیم آرشیو کامل، این تخصیص برای آسفالت معابر خاکی و مضمحل داخل محدوده بافت فرسوده این شهرستان در نظر گرفته شده است. این خبر از منظر اجرایی نشان میدهد که فرآیند تخصیص قیر رایگان با پیگیری شهرداریها و بر اساس درخواستی که به اداره کل راه و شهرسازی استان ارائه شده بود، انجام گرفته است.
جزئیات تخصیص و ارزش مادی
براساس اعلام مدیرکل راه و شهرسازی استان، 663 تن قیر رایگان به ارزش کل 74 میلیارد ریال به دو شهرداری در بافت فرسوده فارسان تخصیص یافت. براساس تقسیمبندی صورت گرفته، 360 تن قیر برای شهرداری باباحیدر و 303 تن برای شهرداری چلیچه در نظر گرفته شده است. این مقدار قیر برای آسفالت معابر خاکی و مضمحل در داخل محدوده بافت فرسوده به مساحت تقریبی 120 هزار مترمربع اختصاص یافته است. هدف اصلی از این تخصیص، بهبود دسترسی و ارتقای سطح ایمنی کاربران معابر داخل بافت فرسوده است. به گزارش تیم آرشیو کامل، اجرای این پروژه میتواند به کاهش نواقص سطح آسفالت و کاهش هزینههای نگهداری معابر در بلندمدت منجر شود.
پوشش جغرافیایی و مساحت اجرا
این طرح به منطقه بافت فرسوده شهرستان فارسان محدود است و شامل دو شهرداری فوقالذکر است. مساحت تقریبی پوشش شده برای آسفالت معابر این بافت حدود 120 هزار مترمربع برآورد شده است. اجرای این پروژه با توجه به وضعیتی که در سالهای اخیر در بافت فرسوده ایجاد شده است، میتواند باعث کاهش عمق خرابیهای سطحی و افزایش قابلیت دسترسی ساکنان این مناطق شود. به گزارش منابع محلی، تخصیص قیر رایگان در قالب این طرح، به عنوان یکی از ابزارهای کلان در راستای بازآفرینی شهری شناخته شده است و به منظور تسریع در اجرای پروژههای زیرساختی در بافت قدیمی شهرها صورت میگیرد.
سابقه تخصیصهای قبلی و مقایسه آن با وضعیت فعلی
پیش از این، در سال گذشته 413 تن قیر رایگان به ارزش 35 میلیارد ریال به شهرداریهای فارسان (79 تن)، پردنجان (180 تن)، گوجان (99 تن) و جونقان (55 تن) تخصیص داده شده بود تا اقدام به آسفالت معابر داخل بافت فرسوده این شهرها نمایند. این تاریخچه نشان میدهد که استان چهارمحال و بختیاری در قالب برنامههای بازآفرینی شهری، به صورت دورهای نسبت به تخصیص قیر رایگان اقدام میکند و توزیع این ماده خام در بین شهرداریهای بافت فرسوده به صورت هدفمند انجام میشود. در مقایسه با تخصیص اخیر، به نظر میرسد که در این مرحله تمرکز بیشتری بر روی بافت فرسوده شهرستان فارسان و دو شهرداری باباحیدر و چلیچه وجود دارد و با افزایش مقادیر تخصیصی، پوشش اجرایی متناسب با نیازهای این بافت در نظر گرفته شده است.
روش و سازوکار اجرایی و نحوه درخواست
مدیرکل راه و شهرسازی استان تأکید کرد که تخصیص قیر به صورت بر اساس درخواستهای ارائهشده از سوی شهرداریها انجام میشود. شهرداریهایی که مایل به دریافت قیر رایگان برای بافتهای فرسوده خود هستند، باید درخواست خود را به اداره کل راه و شهرسازی استان اعلام کنند تا روند ارزیابی و تخصیص مطابق با دستورالعملهای اجرایی انجام شود. این روند نشان میدهد که سازوکار تخصیص با رعایت اصول شفافیت و پاسخگویی به نیازهای شهری دنبال میشود و از نظر اجرایی میتواند سبب تسریع در بهسازی معابر بافت فرسوده شود. از منظر عمومی، این نوع همکاری بین دستگاههای اجرایی و شهرداریها به عنوان یکی از ابزارهای تقویت زیرساختهای شهری و بهبود ایمنی و کیفیت زندگی شهروندان تلقی میشود.
پیامدهای اقتصادی و اجتماعی اجرای طرح
استفاده از قیر رایگان در پروژههای بازآفرینی شهری، به کاهش هزینههای پروژههای آسفالت معابر و سرعت در اجرا منجر میشود. با توجه به مساحت برآوردشده، اجرای این پروژه میتواند به بهبود وضعیت تردد، کاهش هزینههای نگهداری در بلندمدت و افزایش ایمنی کاربران معابر منجر شود. همچنین، این پروژه میتواند به ایجاد اشتغال موقت در حوزه خدمات شهری و کارگاههای کوچک مرتبط با آسفالت و کارهای عمرانی منجر شود. برای ساکنان بافت فرسوده، بهسازی معابر به معنای دسترسی آسانتر به خدمات عمومی و افزایش کیفیت فیزیکی شهر است، که بهبود استقبال از پروژههای شهری و افزایش رضایت اجتماعی را به همراه دارد. به گزارش تیم آرشیو کامل، در کنار نقش اجرایی، این پروژه به عنوان بخشی از استراتژی بلندمدت بازآفرینی شهری محسوب میشود و نیازمند پایش و ارزیابی مداوم است تا اثرات مثبت آن بر سطح زندگی شهروندان و عملکرد زیرساختها به صورت دقیق اندازهگیری شود.
تحلیل اجرایی
این تخصیص قیر رایگان برای بافت فرسوده فارسان از منظر اجرایی و مدیریتی میتواند نمونهای از کارآمدی سازوکارهای بودجهریزی و توزیع منابع زیرساختی باشد. با این حال، برای اطمینان از شفافیت و کاهش احتمال تحریف، لازم است روند پذیرش درخواستها، زمانبندی تخصیص و نحوه ارزیابی منابع به صورت دقیق گزارش شود. همچنین، وجود یک سازوکار پایش پس از اجرای پروژه برای اندازهگیری اثرات بر کیفیت معابر، ایمنی تردد و کاهش هزینههای تعمیر دوباره ضروری است. از منظر قوانین و چارچوبهای کشور، رعایت اصول شفافیت، گزارشدهی منظم و تسریع در اجرای پروژهها بدون کاستیهای بروکراتیک میتواند به تقویت اعتماد عمومی کمک کند و به دولت و شهرداریها امکان بدهد تا به صورت مستمر در بهبود زیرساختهای شهری سرمایهگذاری کنند.
