روحانی درگذشت اشرف بروجردی را تسلیت گفت و پیام رسمی منتشر شد
در نخستین ساعات بعد از تأیید خبر درگذشت سرکار خانم دکتر اشرف بروجردی، رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران در دولت تدبیر و امید، رئیسجمهور سابق کشور با انتشار پیامی رسمی این رویداد تأسفبار را تسلیت گفت. این پیام که از سوی دفتر ریاست جمهوری یا تیم روابط عمومی منتشر شد، پس از بررسیهای اولیه منابع مطمئن مطرح شد و حاوی جملهها و عبارات آرامبخش برای بازماندگان و همکاران ایشان بود. در این متن، حضور بنیانگذارانه و نقش کلیدی اشرف بروجردی در اداره و حفظ منابع ملی بهعنوان یکی از نقاط برجسته کارنامه او مورد تأکید قرار گرفت. به گزارش تیم آرشیو کامل بخشی از این پیام به شکل رسمی ارائه شد و با لحن احترامآمیز نسبت به خدمات وی یاد شده است.
به گزارش تیم آرشیو کامل، متن پیام تسلیت روحانی حاوی ادبیاتی است که به منزلت کارمندانی که در ساحت فرهنگ و پژوهش فعالیت میکنند، اشاره میکند و ضمن ابراز تأسف عمیق، از درگاه خداوند برای آن مرحومه علو درجات خواستار شده است. در این بیانیه، از همکاران وی در سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران و همچنین خانواده داغدیدهشان برای صبر و تسلّی طلب شده و انتظار میرود که جامعه علمی و فرهنگی کشور از تجربه و دستاوردهایی که او به جا گذاشته است، بهرهمند شود.
این رخداد همچنین با واکنشهای رسمی از سوی نهادهای مرتبط و مقامات فرهنگی همراه شد. منابع مطلع گزارش کردند که دفتر ریاست جمهوری و برخی سازمانهای فرهنگی با انتشار بیانیههای همدلی، از خدمات اشرف بروجردی در دوران خدمتش قدردانی کردند و برای بازماندگان طلب صبر کردند. این رویداد در فضای رسانهای کشور بازتابهایی داشت و تحلیلهای گوناگونی را از اهمیت اداره منابع ملی و تدابیر اجرایی مرتبط با حفظ میراث فرهنگی کشور به همراه داشت.
اشرف بروجردی در سالهای فعالیتش در دولتهای مختلف، مسئولیتهای برجستهای در حوزه اسناد ملی و کتابخانههای تخصصی داشت. او با تدبیر و همت خود، بهعنوان یکی از مدیران کلیدی در حفظ و حفظ سلامت و دسترسی به مجموعههای تاریخی و فرهنگی شناخته میشد. این نکته نیز در بیانیههای رسمی و یادداشتهای همکاران و مدیران ارشد بهوضوح بیان شده است. با گذشت زمان، نقش او بهعنوان پل ارتباطی میان پژوهشگران، مدیران فرهنگی و مردم عادی در دسترسی به مقابله با بایگانیهای تاریخی تقویت شد و اکنون با خبر درگذشت او، جامعه فرهنگی و علمی کشور با عمق از دست دادن چنین سرمایهای مواجه است.
در فضای رسمی کشور، تداوم توجه به حفظ مستندات تاریخی و ارتقای سطح دسترسی به منابع ملی با حضور مدیران ارشد و تیمهای پژوهشی، بهعنوان یکی از محورهای اصلی فعالیت سازمانهای مرتبط در دوران قبل و بعد از این رویداد مطرح شده است. مجموعههای بایگانی و کتابخانههای تابع سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران با گذشت زمان، تلاش کردهاند تا با بازنگریهای مستمر و بهکارگیری فناوریهای نوین، دسترسی به منابع تاریخی را برای پژوهشگران و عموم مردم تسهیل نمایند. در این زمینۀ باطن فعالیت این سازمان، تعهد به حفظ میراث فرهنگی و تاریخی کشور بهعنوان سرمایهای مشترک برای نسلهای آینده همواره مدنظر قرار گرفته است.
از منظر رسانهای، انتشار این خبر با توجه به سابقه و موقعیت اشرف بروجردی، میتواند رشتهای از گزارشها و تحلیلهای مرتبط با نحوه مدیریت منابع ملی و فرآیندهای اجرایی در بخشهای فرهنگی را تقویت کند. با وجود اینکه این خبر با رویکردی صرفاً اطلاعرسانی مطرح میشود، توجه به مسائل اجرایی و مدیریتی در حوزۀ فرهنگ کشور، مانند نحوه تأثیرگذاری مدیران بر حفظ و ارتقای دسترسی به میراث فرهنگی، از جمله نکات مهمی است که پس از این رویداد بیشتر مورد بحث قرار خواهد گرفت. در نهایت، این حادثه نه تنها بهعنوان یک رویداد شخصی برای خانواده و همکاران ایشان بلکه بهعنوان نقطهای از تامل برای نهادهای فرهنگی و اجرایی کشور مطرح میشود تا از تجربیات گذشته برای بهبود کارکردها در آینده استفاده کنند.
تحلیل حقوقی-اجرایی
این رویداد و واکنشهای رسمی آن، نشان میدهد که در چارچوب قوانین جمهوری اسلامی ایران، مراتب تسلیت و ابراز همدردی نسبت به از دست دادن شخصیتهای بلندپایه از سوی مقامات دولتی و نهادهای فرهنگی، بهعنوان وظیفه رسمی و اخلاقی تلقی میشود. از منظر اجرایی، اهمیت حفظ و دسترسی به منابع ملی در سازمانهایی مانند سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران به عنوان یک بخش حساس از زیرساخت فرهنگی کشور مطرح است. با وجود گشودگیهای فناوری و تلاش برای بهبود خدمات عمومی، ضرورت وجود فرآیندهای شفاف و پایدار در مدیریت آموختههای تاریخی و حفظ سوابق پژوهشی برای آینده احساس میشود. در افراد و مدیران ارشد، رعایت اصول قانونی و نظم اداری در ارتباطات عمومی و ایمیلهای رسمی و انتشار بیانیههای همدلی از اهمیت ویژه برخوردار است تا اعتبار و اعتماد عمومی حفظ شود. در نهایت، محدودسازی هرگونه اقدام اجرایی در حوزه فرهنگ به سمت نوآوریهای سازمانی و ایجاد فضای امن برای پژوهشگران و نویسندگان میتواند به بهبود مستمر خدمات میراث فرهنگی کمک کند و از لحاظ حقوقی نیز با توجه به قوانین و الزامات بینالمللی-ایرانی، شفافیت و پاسخگویی را تقویت نماید.