ورود نمایشی از گیلان به عرصهٔ جشنوارهٔ عروسکی تهران
به گزارش تیم آرشیو کامل، گروه هنری کاسپین لنگرود به سرپرستی مهدی محمدپور، نمایندهٔ شهرستان لنگرود و استان گیلان در بیستویکمین جشنواره بینالمللی تئاتر عروسکی تهران حضور مییابد. این رویداد یکی از مهمترین محورها برای نمایشهای عروسکی در ایران است و حضور گروهی از گیلان در آن میتواند نشان از پویایی و توانمندی هنرهای نمایشی این منطقه باشد. نمایش «عروسی فرخخان» با استفاده از عروسکهای دستساز، موسیقیِ محلی و رنگهایی که ریشه در فرهنگ و خاطرههای بومی دارد، داستانی را روایت میکند که به نظر میرسد از زاویهای تازه به ظرفیتهای هنری گیلان مینگرد، روایتی که مخاطبان تهران را به جستوجوی هویتِ منطقهٔ شمالغربی کشور دعوت میکند.
این اثر که توسط افسانه غریبنواز کارگردانی، عروسکگردانی و صدایِ صفیر در اجرا به نمایش در میآید، با حضور مهدی محمدپور و یوسف رحیمی به عنوان هنرمندانِ نمایش، نشان میدهد که ترکیبِ عروسکپردازی با موسیقی و رنگهای طبیعی میتواند تجربهای فراموشنشدنی برای بینندگان باشد. به گزارش تیم آرشیو کامل، حضور این گروه از لنگرود در جشنوارهٔ تهران نه تنها فرصتی برای معرفیِ توانمندیهای هنریِ گیلانیها است بلکه بازتابی از فرهنگ و هنرِ بومیِ این استان در یکی از پربازدیدترین رویدادهای تئاترِ عروسکی کشور به شمار میرود.
نسخهٔ نمایشیِ «عروسی فرخخان» از زبانِ عروسکها روایت میشود و در ساختِ صحنه از المانهایی استفاده شده است که یادآور جشنها و مراسمهای سنتیِ مناطق ساحلی و روستاهای گیلان است. این ترکیبِ تصویری با موسیقیِ محلیِ گیلانی سازگار شده تا مخاطبانِ پایتخت را با آهنگها و ریتمهایی آشنا کند که پیشتر کمتر در قالبِ نمایش عروسکی در برابر چشم قرار گرفته بود. به گزارش تیمِ آرشیو کامل، این رویکردِ ترکیبی میتواند مسیری تازه را در نمایشهای عروسکیِ ایران باز کند و گویای این باشد که هنرهای محلیِ ایران ظرفیتِ گشایشِ زبانِ نمایش در ساختِ جهانِ رویاگونهٔ صحنه را دارند.
کارگردانِ نمایش، افسانه غریبنواز، با تجربه دراماتورژی و طراحیِ عروسک، با کارهایِ پیشینِ خود نشان داده است که میتواند با استفاده از زبانِ ساده و در عینِ حالِ پرمعنا، روایتهای سنگین را به عرصهٔ نمایش بیاورد. مهدی محمدپور، نمایندهٔ شهرستان لنگرود و استان گیلان در این رویداد، در کنار یوسف رحیمی بهعنوان هنرمندِ نمایش، تجربهٔ کارِ گروهیِ باکیفیت را در معرض دیدِ عموم میگذارند. این تیم، با اتکا به ترکیبی از هنرِ سنتیِ گیلان و روشهای مدرنِ نمایشی، توانستهاند نسخهای از داستانهای محلی را به گونهای بازآفرینی کنند که برای مخاطبانِ جشنوارهٔ تهران قابلِ فهم و جذاب باشد.
حضورِ گروهِ کاسپین لنگرود در این رویداد بزرگِ نمایشِ عروسکی، فرصتی است تا بخشِ نمایشیِ گیلان با رویکردیِ بازگشت به هویتِ بومی، در کنار دیگر نمایشهایِ ملی و بینالمللی، بهنوعی پلِ ارتباطی بین فرهنگِ محلی و زبانیِ هنریِ شهری تبدیل شود. از منظرِ اجرایی، این پروژه نیازمندِ پشتیبانیِ فنیِ مناسب است تا بتواند با کیفیتِ مطلوب در تهران روی صحنه رود. با توجه به تجربهٔ برگزارکنندگان جشنواره، حضورِ گروهِ لنگرود میتواند انگیزهای برای سایر گروههایِ شهرستانی باشد تا با بهرهگیری از منابعِ محلی و حمایتِ مراکزِ هنری، آثارِشان را به سطحِ ملی برسانند.
در این گزارش، به مرورِ دقیقِ جزئیاتِ اجرایی و زمانبندیِ احتمالیِ اجرایِ «عروسی فرخخان» میپردازیم و با بررسیِ کارنامهٔ گروهِ کاسپین لنگرود، میکوشیم جایگاهِ این نمایش را در منطقِ رویدادهایِ تئاترِ عروسکی ایران روشن کنیم. حضورِ این گروه در بیستویکمین دورهٔ جشنواره، میتواند بهعنوان یک نمونهٔ برجسته از نحوهٔ توسعهٔ هنریِ محلی در قالبِ رویدادهایِ بزرگِ ملی تلقی شود و ابعادِ مختلفِ کارِ گروهیِ هنرمندانِ گیلانی را بیش از پیش نمایان سازد.
نگاهی به پیشینهٔ این گروه و مسیرِ رو به رشدِ آنها نشان میدهد که «عروسی فرخخان» تنها یک نمایشِ عروسکی نیست؛ بلکه کوششی برای حفظ و تقویتِ زبانِ فرهنگیِ منطقهٔ گیلان از طریقِ هنرِ نمایش است. این اثر با استفاده از عروسکهای دستساز، طراحیِ صحنهٔ ساده اما اثربخش و اجرایِ موسیقیِ محلی، تلاشی است برای ایجادِ پیوندِ عمیقتر بین مخاطبانِ شهریِ بزرگ و فرهنگِ روستاها و ساحلها. به گزارشِ تیمِ آرشیو کامل، چنین رویکردی میتواند الگویِ کار برای دیگر گروههایِ شهرستانی باشد تا با اتکا به منابعِ محلی، آثارِ فرهنگمحورِ بیشتری را به صحنهٔ ملی بیاورند.
در نهایت، میتوان گفت که حضورِ «عروسی فرخخان» از لنگرود در جشنوارهٔ بینالمللی تئاتر عروسکی تهران-مبارک، نه تنها یک رخدادِ هنری است بلکه نشان از پویاییِ رویدادهایِ فرهنگیِ ایران در سطحِ ملی دارد. این رویداد میتواند آغازِ فصلِ جدیدی در معرفیِ دقیقِ هویتِ گیلان از طریقِ نمایشِ عروسکی باشد و زمینهای فراهم آورد تا گروههایِ دیگرِ مناطقِ مختلف نیز با نگاهِ بازتر و فناوریِ متنوعتر، آثارِ خود را به «تهرانِ بهروز» معرفی کنند. به گزارش تیم آرشیو کامل، این رویداد با تمامِ ظرفیتِ خود، میتواند گامی مهم در راستایِ گسترشِ گفتوگویِ فرهنگی میانِ شهر و روستا، میانِ سنت و نوآوری، و میانِ هنرِ محلیِ گیلان و چشماندازِ هنرِ عمومیِ ایران باشد.
تحلیل تخصصی: نگاهی به اثرگذاریِ رویدادهای محلی در قالبِ جشنوارههای ملی
اگر نگاهی فراتر از حیطهٔ اجرا بیندازیم، حضورِ گروهِ کاسپین لنگرود در تهران نشان میدهد که رویدادهایِ محلی چه نقشِ پررنگی در توسعهٔ توانِ هنریِ کشور دارند. این نوعِ رویدادها میتواند با افزایشِ دسترسی به منابعِ فنی و آموزشیِ باکیفیت، به بازتعریفِ زبانِ نمایش کمک کند و بهویژه برای هنرمندانِ جوانِ مناطقِ کمبرخوردار فرصتی برای تجربهٔ کارِ حرفهای ایجاد نماید. با وجودِ این فرصت، اجرایِ نمایش در شهرِ بزرگی مانند تهران میتواند با چالشهایی روبهرو باشد؛ از جملهِ تفاوتِ فنیِ صحنه، تفاوتِ سلیقهٔ مخاطبان و نیرویِ کارِ پشتیبانیِ اجرایِ نمایش. در این راستا، مدیرانِ جشنواره و تیمِ اجراییِ گروه باید با دقتِ بالایی به فراهمآوریِ زیرساختهایی چون صحنه، نورپردازی، نورِ صوت و ترجمهٔ فرهنگی بهروزرسانیشده بپردازند تا تجربهٔ تماشاگران تهرانی از فرهنگِ گیلان، بهدرستی منتقل شود. این نکتهای است که در بازنگریهای آیندهٔ جشنوارههای ملی مورد توجه قرار میگیرد تا از تبدیلِ تجربهٔ هنری به نمایشگاهیِ سطحی جلوگیری شود و ارزشِ هنریِ هر اثر بهدقت حفظ گردد. بهعنوان نتیجهٔ عملی، پیشنهاد میشود که همکاریهای بینالمللیِ محدود اما هدفمند با مؤسساتِ فرهنگیِ گیلان و مناطقِ همجوار، تقویت شود تا تجربهٔ اجراییِ محلی در چارچوبِ استانداردهایِ جهانیِ نمایشِ عروسکی نیز بهبود یابد.
