دختران کبدی ایران شایسته مدال طلا بودند؛ رویکرد آینده باشگاه فولاد هرمزگان به سمت رشته‌های المپیکی
نشست هفتگی کارگروه ورزش حزب موتلفه اسلامی با حضور عباس اورسجی، رئیس فدراسیون کبدی ایران و آسیا، و حسین مقامی، مدیرعامل باشگاه فولاد هرمزگان، به بررسی وضعیت رشته کبدی و ارزیابی عملکرد تیم ملی و باشگاه‌های استان‌ها پرداخت. در این نشست افزون بر مرور کارنامه‌های اخیر کاروان ورزشی ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا و مسیر روبه‌جلوی ورزش کشور، بر نیاز به رویکردی پایدار و برنامه‌محور برای توسعه رشته‌های المپیکی تأکید شد. به گزارش تیم آرشیو کامل، تمرکز اصلی گفتگوها تقویت ساختارهای درون‌سازمانی و استفاده از ظرفیت‌های محلی برای توسعه استعدادهای جوان بود تا ایران بتواند در رقابت‌های آینده، به سطوح بالاتر پیکارها دست یابد.
در ادامه با مرور گزارش‌ها و رخدادهای مرتبط، تلاش برای حفظ توازن بین تیم‌های مردان و زنان و توجه به رشد زیرساخت‌های ورزشی در استان‌ها از سوی هر دو طرف در صدر مباحث قرار گرفت. این گزارش نشان می‌دهد که رویکردهای مدیریتی کشور باید به سمت ایجاد سکوی پرتاب برای ورزش‌های المپیکی حرکت کند و مجموعه‌های کارگزار در کنار فدراسیون‌ها از این مسیر بهره ببرند. در این میان، اقدامات حمایتی از سطح ملی تا محلی برای بهبود شرایط تمرین و مسابقه ارائه شد و تصمیمات اجرایی جدید برای آینده حوزه ورزش کشور مطرح شد.
عباس اورسجی، رئیس فدراسیون کبدی ایران و آسیا، در ادامه گفتگویی طولانی با اشاره به تاریخچه کبدی در ایران، گفت که این رشته به رغم قدمت طولانی خود، با ساختاری نسبتاً تازه و با وجود عمر کوتاه فدراسیون کبدی، اکنون در 31 استان توسعه یافته است و از این میان، 21 استان در ترکیب تیم ملی مردان حضور دارند. او تأکید کرد که پیشرفت تیم‌های زنان نیز قابل توجه بوده است. اورسجی به عنوان نمونه به نتیجه‌های قابل توجه در بازی‌های آسیایی جاکارتا اشاره کرد که در آن کبدی بانوان طلا گرفت و در ناگویا پس از هند دوم شدیم. وی افزود که با وجود فاصله فنی از هند، تیم بانوان کبدی شایسته طلای ناگویا بود و این نتیجه، نشان از عزم و تلاش بالا دارد. همچنین او از وجود لیگ‌های معتبر جهانی یاد کرد که بازیکنان ایرانی در آنها شرکت می‌کنند و یکی از بهترین بازیکنان این لیگ‌ها ایرانی است. وی با اشاره به این واقعیت که هند دارای بیش از ۲۰۰ میلیون نفر کبدی‌باز هستند، تصریح کرد که با برنامه‌ریزی منظم و توجه به زیرساخت‌های ورزشی، می‌توان در رویدادهای آینده به اهداف بزرگتری دست یافت. در پایان سخنان او، به اهمیت برنامه‌ریزی استراتژیک برای آینده، به منظور جلوگیری از عقب‌ماندگی روزمرگی‌ها و کشف استعدادهای داخلی اشاره شد و تأکید شد که به زودی مقر کنفدراسیون کبدی آسیا در خیابان حجاب افتتاح می‌شود و کبدی به المپیک راه خواهد یافت، احتمالا در المپیک ۲۰۳۶؛ هند میزبانی آن را مد نظر دارد.
در بخش دیگر این نشست، حسین مقامی، مدیرعامل باشگاه فولاد هرمزگان، با گشایش صحبت‌ها به تاریخچه و وضعیت کنونی باشگاه پرداخت. او توضیح داد که مجموعه تحت مدیریت وی بیش از ۳۰ تیم ورزشی را در بر می‌گیرد که ترکیبی عمدتاً بومی دارد و در رشته‌های فوتبال، فوتسال، فوتبال ساحلی، والیبال، بسکتبال، قایقرانی و ورزش‌های جانبازان و معلولان فعال هستند. مقامی گفت که هدف اصلی باشگاه، تکیه بر رشته‌های المپیکی است و در راستای این هدف، سعی می‌کند تا از تعداد تیم‌های فوتبال کم کند و رویکرد را به سمت رشته‌های المپیکی متمرکز نماید تا از منابع و فرصت‌های موجود به شکل کارآمدتری استفاده شود. وی افزود که رویکرد باشگاه به ورزش به صورت حرفه‌ای و با برنامه‌ریزی دقیق انجام می‌شود تا از فرصت‌سوزی جلوگیری شود و به توسعه پایدار ورزش در استان کمک کند. مقامی همچنین به نیاز به سالن‌های ورزشی مناسب در استان اشاره کرد و به ویژه به میناب اشاره کرد؛ شهری که به دلیل وقایع ناگوار و بحران‌های اخیر، روحیه ساکنان آن نیازمند فضایی امن و سازنده برای تمرین و تفریح است. وی با اشاره به حملات آتی و حادثه‌های ناگوار، تأکید کرد که باشگاه در کنار ارائه تفریحات سالم، بهداشت روانی ورزشکاران و ارتقای سطح زندگی ورزشی مردم را در اولویت قرار می‌دهد. مقامی در پایان ضمن تشریح برنامه‌های شرکت فولاد برای توسعه زیرساخت‌های ورزشی، از تلاش مسئولان شرکت برای تقویت ورزش کارگری و ایجاد فضای ورزشی حرفه‌ای برای کارگران یاد کرد و گفت که در آینده نزدیک، این پروژه‌ها را با همکاران و مدیران منطقه‌ای پیگیری خواهد کرد. این مذاکرات همچنین به ابعاد انسانی موضوعات ورزشی پرداخت و به نقش ورزش در بهبود روایط اجتماعی و ارتقای نشاط جامعه پرداخت.
در طول گفتگوها، جزییات دیگری نیز مطرح شد؛ از جمله اشاره به ضرورت بهبود زیرساخت‌های ورزشی در استان‌ها و شهرستان‌ها، با توجه به شرایط آب‌وهوایی خاص منطقه و گرمای شدید تابستان. طرح‌های پیشنهادی برای ساخت سالن‌های ورزشی مناسب، ایجاد زمین‌های چمن مصنوعی در مناطق آسیب‌دیده از لحاظ زیرساخت‌های ورزشی و ارائه برنامه‌های تفریحی سالم برای اقشار مختلف جامعه، از جمله نکاتی بود که به شکل عملی در دستور کار قرار گرفت. همچنین بر لزوم حمایت از ورزش کارگری در کنار ورزش حرفه‌ای تأکید شد تا فرصت‌های ورزشی برای کارگران و خانواده‌های آنها فراهم شود. در این راستا، مقامی تصریح کرد که شرکت فولاد به دنبال ایجاد محیطی برای ورزش کارگری است تا به مرور زیرساخت‌های ورزش اختصاصی فولاد را گسترش دهد و از امکانات موجود برای رونق ورزش منطقه بهره برداری کند.
با توجه به این مباحث، به نظر می‌رسد که ارزیابی جامع نشست نشان می‌دهد که رویکرد آینده باشگاه‌ها در ایران، به ویژه در مناطقی با ظرفیت‌های ورزشی بالا مانند هرمزگان، باید مبتنی بر تمرکز بر رشته‌های المپیکی باشد و این موضوع باید با دقت در برنامه‌ریزی، سرمایه‌گذاری و تقویت زیرساخت‌ها دنبال شود. در چشم‌انداز بلندمدت، تقویت تیم‌های ملی با بهره‌گیری از ظرفیت‌های محلی و ایجاد اکوسیستم ورزشی کارآمد، می‌تواند به ارتقای جایگاه ایران در سطح آسیا و جهان کمک کند. این روند باید با حفظ خطوط قرمز فرهنگی و امنیتی کشور و با احترام به قوانین جمهوری اسلامی ایران صورت پذیرد و از طریق گفت‌وگو، شفافیت و پاسخگویی به مطالبات جامعه ورزشی دنبال شود.
به گزارش تیم آرشیو کامل، آشکار است که تلاش برای دستیابی به مدال طلای بیشتر در رشته‌های المپیکی بدون توجه به اصول مدیریت منابع، آموزش فنی مداوم و بهبود زیرساخت‌ها امکان‌پذیر نیست. اجرای هر پروژه ورزشی در ایران باید با توجه به الزامات جهانی مدیریت پروژه و حفظ همسویی با سیاست‌های بخشهای اقتصادی و فرهنگی کشور انجام شود تا از هدر رفت منابع جلوگیری گردد و جوانان کشور از فرصت‌های برابر برای رشد برخوردار باشند.
تحلیل نقادانه از رویکرد آینده باشگاه‌ها در ورزش ایران
این تحلیل بیانگر این است که گرایش به رشته‌های المپیکی در باشگاه‌ها و فدراسیون‌های ورزشی کشور، در صورتی می‌تواند به نتایج پایدار منتهی شود که به یک چارچوب اجرایی منسجم متصل باشد. نخست اینکه برنامه‌ریزی‌های بلندمدت باید به تناسب با بودجه عمومی و منابع خصوصی شکل بگیرد تا ثبات مالی تضمین شود. دوم اینکه رویکردهای توسعه‌ای باید از نظر عدالت اجتماعی و دسترسی برابر به امکانات ورزشی برای همه اقشار جامعه پیگیری شود تا از تمرکزگرایی و تبعیض جلوگیری شود. سوم اینکه حاکمیت اجرایی و نظارت بر پروژه‌ها باید شفاف و پاسخگو باشد تا اعتماد عمومی حفظ شود. چهارم اینکه زیرساخت‌های ورزشی در مناطق کم‌توسعه مانند میناب باید با رویکردی جامع تقویت شود تا فرصت‌های برابر برای استعدادهای محلی فراهم گردد. و در نهایت، نقش آموزش و پرورش و دانشگاه‌ها در ایجاد مسیرهای شغلی برای ورزشکاران جوان، به ویژه در رشته‌های المپیکی، باید تقویت شود تا مسیر پیشرفت از مدرسه تا سطح ملی و فراآستانی به خوبی همسو باشد. این تحلیل نشان می‌دهد که موفقیت در آینده به همسویی بین سیاست‌گذاری، مدیریت منابع و مشارکت جامعه ورزشی نیاز دارد تا رویکردهای وارداتی بدون بهره‌برداری محلی به نتایج مطلوب تبدیل شود و ورزش کشور در سطحی بالاتر از قبل به سود جوانان و جامعه ایران حرکت کند.