پرویز جاهد: جشنوارههای جهانی دیگر صرفاً هنری نیستند و به سطوح سیاسی و دیپلماسی فرهنگی ورود میکنند
در گفتوگویی که با مرور تحلیلی به گزارش خبرآنلاین انجام شده است، پرویز جاهد، منتقد سینما، درباره رابطه میان سیاست، جشنوارههای جهانی و سینمای زیرزمینی ایران سخن میگوید. این مصاحبه، که به بررسی روند رو به رشد politicization جشنوارههای بینالمللی و تأثیر آن بر فیلمهای ایرانی میپردازد، به روشن شدن این نکته کمک میکند که جشنوارهها در سالهای اخیر نه تنها محل نمایش آثار بلکه فضاهایی برای بیان مواضع اجتماعی و دیپلماسی فرهنگی شدهاند. به گزارش تیم آرشیو کامل، جاهد تأکید میکند که این پدیده تاثیر عمیقی بر درک جهان از ایران دارد و میتواند هم فرصت و هم چالش را برای سینمای کشور به همراه آورد.
جاهد با اشاره به نگاه عمومی نسبت به برچسبهای مانند «فیلم زیرزمینی» یا «فیلم بدون مجوز» توضیح میدهد که این واژگان، پیش از دیدن اثر، میتواند به عنوان یک ابزار برای جلب توجه جشنوارهها و رسانههای بینالمللی عمل کند. او میافزاید که چنین برچسبهایی، اگرچه ممکن است گاهی واقعیتهای اجرایی را منعکس کنند، اما نباید منجر به سادهسازی یک پدیده هنری و روشنفکری شود. بنابراین، برداشتی که از این فیلمها میشود، همواره باید با دقت و با در نظر گرفتن پیچیدگیهای اجتماعی و قانونی ایران مورد بررسی قرار گیرد.
در ادامه بحث، جاهد به تفکیک میان سینمای مستقل و سینمای باکیفیت اشاره میکند و میگوید که رهایی از سرمایه دولتی، به تنهایی به معنای مستقل بودن نیست. وابستگی به بازار جهانی، گرنتهای خارجی و سلیقه جشنوارهها نیز میتواند شکل دیگری از وابستگی را رقم زند. این نکتهای کلیدی است که بهخصوص در سالهای اخیر، در بازنماییهای مربوط به ایران در جهان دیده میشود. او اضافه میکند که اگر سینمای ایران به درستی معرفی نشود و بخش واقعی از تجربه زیسته مردم ایران را به تصویر نکشد، این فقدان میتواند به تصویری ناکارآمد از جامعه ایران منجر شود. به گزارش تیم آرشیو کامل، این تحلیلها نشان میدهد که تعادل بین بیان هنری، استقلال سازندگان و چارچوبهای قانونی ایران همواره باید حفظ شود تا حقیقتی چندبعدی از جامعه ایرانی به جهان عرضه گردد.
در بخش دیگری از گفتوگوبا، جاهد به