گردش رویداد و پسزمینه فنی
در تاریخ 13 مهر، مسابقات مویتای قهرمانی کشور با عنوان جام کریمه اهلبیت(س) و گرامیداشت شهید ایران در قم آغاز شد و بیش از ۲۳۰۰ ورزشکار از استانهای مختلف کشور را در بر میگرفت. در این دوره، رقابتها در دو بخش زنان و مردان برگزار میشد و آمار حضور نشان میداد که زنان حدود یکهزار ورزشکار و مردان بیش از یکهزار و سیصد ورزشکار شرکت داشتند؛ به عبارتی شاهد یکی از بزرگترین رویدادهای این رشته در سه دهه اخیر بودیم. با این وجود و همزمان با نزدیک شدن به مراحل پایانی رقابتهای زنان، جمعی مقابل سالن برگزاری مسابقات—سالن مجموعه ورزشی فرهنگی خانه مهندس—جمع شدند تا به دلیل مسأله حجاب ورزشکاران زنان به تعطیلی رقابتها اعتراض کنند. این امر در شرایطی رخ داد که فینالهای زنان در آستانه برگزاری بود و تیمهای فینالیست برای حضور در مرحله نهایی آماده میشدند. به گزارش تیم آرشیو کامل، تجمعکنندگان خواستار تعطیلی رقابتها شدند و در نتیجه رویداد با تعطیلی مواجه شد. سرنوشت مسابقات مردان که قرار بود پس از رقابتهای زنان برگزار شود نیز نامعلوم ماند. برای بازتاب دقیقتر این رخداد، به تفصیل به ابعاد مختلف امنیتی، اجرایی و حقوقی موضوع میپردازیم.
بیانات و واکنشهای رسمی
جواد نصیری، رئیس انجمن مویتای ایران، در واکنش به این رخداد با ابراز تأسف از اتفاقات، بر ضرورت بررسی دقیق و مستند عوامل و انگیزههای موثر در این رخداد تأکید کرد و گفت ورزشکارانی که ماهها برای حضور در یک رویداد ملی تلاش کردهاند نباید قربانی حواشی و اختلافات شوند. در بیانیه انجمن مویتای آمده است که حوادث شهر مقدس قم و لغو مسابقات با تأسف روبهرو است و از ورزشکاران، مربیان، داوران و خانوادهها خصوصاً دختران ورزشکار پوزش میطلبند. نصیری تصریح کرد که هدف انجمن حفظ آرامش، امنیت و حرمتی است که لازم است همواره برای همه شهروندان و ورزشکاران حفظ شود و از مراجع ذیصلاح خواسته است با بررسی دقیق و مستند ابعاد این رخداد روشن شود.
طبق اظهار نظر یکی از مسئولان برگزارکننده، تمامی مجوزهای لازم از سوی مراجع مرتبط اخذ شده بود و مسئولان استان رضایت داده بودند تا میزبانی قم انجام شود؛ اما در ادامه، برخی تجمعکنندگان با فضای غیرسازگار با روال اجرایی، سالن را محدوده کنترل جدی قرار دادند و این امر منجر به تعطیلی مسابقات زنان شد. در عین حال، تصاویری که از برگزاری رقابتهای مویتای زنان در رسانهها منتشر شده بود نشان میدهد که ورزشکاران زن با پوشش مصوب و مطابق با پروتکلهای ورزشی حاضر شده بودند و تنها فضای سالن به دلیل حضور جمعیت معترض دچار فشار و اضطراب شد.
گزارش از حال و هوای سالن و روایت شاهدان عینی
یکی از حاضرین در سالن در وصف فضای روز، اظهار داشت که برخوردها با یک فاز پرتنش و نگرانکننده همراه بود؛ ورزشکاران با استرس و اضطراب شدید وارد رینگ میشدند و تمرکز آنها روی مسابقه و نتیجه بود اما فضا به نحوی بود که مانع از ادامه روند عادی رقابت میشد. او توضیح داد که برخی افراد در اطراف سالن حضور داشتند و فضا را با شعارها و توهینها و حتی پرتاب اشیاء نامناسب آلودند که این موضوع به تعطیلی فینال انجامید. این فرد تأکید کرد که هدف اصلی، برگزاری ورزشی امن و آرام بود و چنین فضای وارونهای آزاردهنده بوده است. علاوه بر این، شاهد دیگری اشاره کرد که در سالن تنها ورزشکاران زن حضور داشتند و مردان کمتر یا بهطور کامل حضور نداشتند. پدر و مادرها نیز که همراه فرزندان خردسال بودند، خارج از مجموعه یا داخل خودروها حضور داشتند.
یک منبع دیگر ضمن بیان اینکه مجوزها از مدتها قبل اخذ شده بود، اضافه کرد که تلاشها برای برگزاری رویداد در قم با هدف نزدیک بودن به پایتخت و سهولت حضور شرکتکنندگان انجام شده بود وگرنه میتوانست در خوزستان یا تبریز برگزار شود. این شاهد ادامه داد که به دلایل نامشخص و بهنظر بعضی افراد، تجمعکنندگان از ارگان مشخصی نبودند و بهنوعی به نظر میرسید که نیروهای خودسر چنین فضایی را شکل دادهاند. وی همچنین توضیح داد که دو روز از برگزاری مسابقات گذشته بود و روز چهارشنبه این رخداد اتفاق افتاد.
پیامدهای مادی و معنوی برای ورزشکاران و برگزارکنندگان
مسابقات با وجود برآوردهای بالا، به دلیل این رویداد از ادامه مسیر بازماند و مسابقات زنان به طور کامل متوقف شد؛ بخش مردان نیز با نامشخص ماندن ادامه رقابتها، بار روانی و نگرانی زیادی را برای ورزشکاران ایجاد کرد. از منظر اقتصادی، فعالان رویداد توضیح دادند که هزینههای زیادی بابت شرکتکنندگان، رفتوآمد، اقامت و خوراک پرداخت شده بود و با توقف رویداد، مقدار زیادی از این سرمایهگذاریها به خطر افتاد. اسپانسرها نیز در معرض ضررهای مالی قابل توجهی قرار گرفتند. در ادامه، برخی گزارشها حاکی از آن است که از لحاظ پروتکلهای ورزشی، ورزشکاران زن با حجاب مناسب برای رقابت حاضر شده بودند و مقامات مربوطه نیز بر رعایت پروتکلهای حجاب و حضور زنان در فضای مرتبط با مسابقات تأکید داشتند. با این وجود، زمانبندی نامناسب بین برگزاری فینالهای زنان و اعتراضات، منجر به از دست رفتن فرصت برای بسیاری از ورزشکاران شد.
بررسی مجوزها، ایمنی و شیوههای نظارتی
در گفتوگوهای مختلف با دستاندرکاران برگزاری، تأکید بر این بود که رویداد از نظر مجوزها و هماهنگیهای اداری در سطح ملی و استانی کاملاً هماهنگ بوده است. اما در صحنه، برخی از ناظران و بهویژه تیمهای ورزشی و خانوادههای آنان، این سؤال را مطرح کردند که آیا امکان دارد افرادی خارج از چارچوبهای قانونی و اجرایی بهصورت ناآگاه یا آگاهانه، به راهاندازی چنین تجمعی اقدام کرده باشند. با وجود این شبههها، همه طرفها بر حفظ امنیت و آرامش ورزشکاران و شرکتکنندگان تأکید داشتند و خواستار پیگیری دقیق و روشن شدن ابعاد این رخداد شدند تا از تکرار چنین حوادثی در آینده جلوگیری به عمل آید.
مشروعیت و پیامدهای حقوقی و اجرایی
رخداد قم، هرچند بهعنوان یک رویداد ورزشی و فرهنگی شناخته میشود، اما از منظر حقوقی و اجرایی مطرح میکند که حفظ پروتکلهای ایمنی، و همچنین تضمین حقوق ورزشکاران و دستاندرکاران رویدادها، مستلزم همکاری نزدیک میان برگزارکنندگان، نهادهای مربوطه و مقامات استانی و کشوری است. در این چارچوب، لازم است تا بررسیهای دقیق و مستند درباره منابع تجمعکنندگان، دلیل حضور آنها و نقش نهادهای انتظامی و امنیتی انجام شود تا در آینده توازن میان آزادیهای مدنی و حفظ امنیت رویدادهای ورزشی حفظ گردد. همچنین روشن است که رویدادهای ورزشی در ایران، بهویژه آن دسته که زنان در آنها مشارکت میکنند، نیازمند زیرساختهای اجرایی دقیق، پروندههای مجوز روشن و نظارتهای استاندارد است تا از بروز وقفهها و تبعات مالی و حیثیتی برای ورزشکاران جلوگیری شود.
تحلیل تخصصی: ارزیابی حقوقی-اجرایی از رویداد قم
این اتفاق نشان میدهد که در برخی مواقع، توازن میان حفظ امنیت عمومی، آزادیهای فردی و حق ورزشکاران بهطور کامل برقرار نمیشود و صحنههای ورزشی که با حساسیتهای اجتماعی و فرهنگی همراه است، نیازمند رویکردی روشن در زمینه صدور مجوزها، هماهنگی با نهادهای انتظامی و حفظ محیط امن برای رقابتهاست. از منظر قانونگذاری، مهم آن است که پروتکلهای ورزشی روشن، در قالب دستورالعملهای اجرایی مشخص باشند و هرگونه مداخله خارج از چارچوب قانونی باید با شفافیت کامل و با ارزیابیهای حقوقی صورت گیرد تا از تکرار رخدادهایی که به تعویق یا لغو رویدادها منجر میشود، کاسته شود. به ویژه در رویدادهایی که حضور زنان در فضای ورزشی بهعنوان مسأله اصلی مطرح است، رعایت کامل پروتکلها و نظارت دقیق بر اجرای آنها ضروری است. با توجه به سطح رویداد و هزینههای انجامشده، لزوم وجود کانالهای اطلاعرسانی شفاف، پاسخگویی سریع مسئولیان و بازنگری در فرایندهای مجوزدهی و کنترل امنیتی محسوس است تا اعتماد عمومی به برگزارکنندگان و نهادهای ورزشی تقویت شود. در نهایت، رویکردهای اجرایی باید به گونهای باشد که با حفظ شأن و امنیت ورزشکاران، فضا برای رقابت سالم، ایمن و بدون ترس فراهم شود تا آینده ورزش قهرمانی کشور در قم بهعنوان یک نقطه قوت و تجربه یادگیری در مسیر توسعه ورزشهای رزمی در ایران باقی بماند.
